III CSK 186/14

Sygn. akt III CSK 186/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa Stowarzyszenia […] w B. przeciwko Zarządowi Powiatu […] i Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad o stwierdzenie nieważności czynności prawnej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 sierpnia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt I ACz […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Stowarzyszenie […] w B. wniosło skargę kasacyjną na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 listopada 2013 r., oddajające zażalenie strony powodowej na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 marca 2013 r. odrzucające pozew. Stowarzyszenie wskazało na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej oraz przedstawiło zagadnienie, które wywołuje rozbieżności w orzecznictwie, dotyczące dopuszczania stowarzyszeń zwykłych przez sądy administracyjne do udziału w postępowaniu jako strony i odmiennej praktyki sądów powszechnych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W świetle art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach (jedn. tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm.) nie budzi wątpliwości, że stowarzyszenia zwykłe nie mają osobowości prawnej. Nie mają także zdolności sądowej, gdyż nie wynika ona z żadnego przepisu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2012 r., I CSK 234/12, „Izba Cywilna” 2014, nr 4, s. 47). Zdolność sądowa jest jedną z pozytywnych przesłanek procesowych – jej brak powoduje odrzucenie pozwu (art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c.). W tej sytuacji nie ma znaczenia to, że stowarzyszenia zwykłe mają zdolność sądową przed sądami administracyjnymi, gdyż zdolność sądowa przed sądami administracyjnymi i sądami powszechnymi jest uregulowana odmienne (art. 64 i nast. k.p.c. oraz art. 25 i nast. p.p.s.a.). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). [aw]