II UK 116/19

Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych2020-08-19

Skład orzekający: Maciej Pacuda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien uzupełnić swoje postanowienie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, jeśli kwestia ta została pominięta we wcześniejszym postanowieniu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uzupełnił swoje postanowienie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, ponieważ kwestia ta została pominięta we wcześniejszym postanowieniu, mimo że wniosek o jej przyznanie został złożony z zachowaniem ustawowego terminu. Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na przepisach k.p.c. dotyczących uzupełniania orzeczeń oraz przepisach rozporządzenia w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył skargę kasacyjną, w której zawarty był wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez ustanowionego z urzędu pełnomocnika. Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 14 maja 2020 r. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, pomijając kwestię kosztów pomocy prawnej. Wnioskodawca złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia w tym zakresie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uzupełnił postanowienie z dnia 14 maja 2020 r. w ten sposób, że przyznał radcy prawnemu M. K. od Skarbu Państwa kwotę 172,96 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II UK 116/19 POSTANOWIENIE Dnia 19 sierpnia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maciej Pacuda w sprawie z wniosku G. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o prawo do emerytury, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 19 sierpnia 2020 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 24 września 2018 r., sygn. akt III AUa (…), w związku z wnioskiem o uzupełnienie postanowienia uzupełnia postanowienie z dnia 14 maja 2020 r. w ten sposób, że dodaje punkt 3 w brzmieniu: "przyznaje radcy prawnemu M. K. od Skarbu Państwa Sądu Apelacyjnego w (…) kwotę 172, 96 (sto siedemdziesiąt dwa i 96/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym". UZASADNIENIE Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 14 maja 2020 r. odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej przez odwołującego się G. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 24 września 2018 r. Mimo że w skardze kasacyjnej został zawarty wniosek ustanowionego z urzędu pełnomocnika skarżącego o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu kasacyjnym, Sąd Najwyższy pominął tę kwestię w wymienionym postanowieniu z dnia 14 maja 2020 r. 2 W przedstawionej sytuacji, wobec wniosku pełnomocnika skarżącego wniesionego z zachowaniem ustawowego terminu, Sąd Najwyższy na podstawie art. 351 § 3 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c. oraz art. 108 § 1 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c., a także § 16 ust. 4 pkt 2 w związku z § 15 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, orzekł jak w sentencji.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 351 § 3 KPCart. 361 KPCart. 108 § 1 KPCart. 39821 KPCart. 391 § 1 KPC§ 3§ 1§ 16 ust. 4§ 15 ust. 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy