III CSK 190/18

Sygn. akt III CSK 190/18 POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie z wniosku Gminy J. przy uczestnictwie G. Z. vel S., J. A. Z., Powiatu J., M. M., T. K., P. C., Muzeum […] w J., Banku […] S.A, M. J.-R. i U. P. o zasiedzenie nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 stycznia 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 listopada 2017 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej i zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestników reprezentowanych przez adwokata R. K. P. kwoty po 270 (dwieście siedemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla. Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa. Choć skarżąca, wskazała na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów to nie występuje tsi przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.). Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wykazania, że chodzi o wykładnię przepisów prawa, których treść i znaczenie nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowym orzecznictwie lub, że istnieje potrzeba zmiany ich dotychczasowej wykładni, podania na czym polegają wątpliwości związane z jego rozumieniem oraz przedstawienia argumentacji świadczącej, że wątpliwości te mają rzeczywisty i poważny charakter, nie należą do zwykłych wątpliwości, które wiążą się z procesem stosowania prawa. W przypadku, gdy w ramach stosowania tych przepisów powstały już w orzecznictwie sądów określone rozbieżności, skarżący powinien je przedstawić, jak też uzasadnić, że dokonanie wykładni jest niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 84/07; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07; 3 z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08; z dnia 12 grudnia 2008 r., II PK 220/08, niepubl.; z dnia 8 lipca 2009 r., I CSK 11/09, niepubl.). Przedstawienie w skardze kasacyjnej tej przesłanki nie odpowiada tym wymaganiom. Kwestia, czy i kiedy nastąpiło przekształcenie władztwa w posiadanie samoistne jest w zasadzie kwestią dotyczącą ustaleń faktycznych, a tymi Sąd Najwyższy jest związany w postępowaniu kasacyjnym (art. 39813 § 3 k.p.c.). Skoro postanowieniem z dnia 12 marca 1996 r. I NS […] wniosek Gminy J. o zasiedzenie działki nr […] (poprzednie oznaczenie nr […]) został oddalony, to należało ocenić, że na tę datę brak było ku temu przesłanek. Sprawowany zarząd nieruchomością przez T. P. i następnie jego żonę (która zmarła w 1991 r.) był wykonywany im. właściciela S. Z. W świetle wiążących ustaleń przyjęcie, że objęcie przez podmiot publiczny w samoistne posiadanie przedmiotu sporu nastąpiło dopiero w dniu 17 kwietnia 1990 r. nie budzi zastrzeżeń. Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw