III CSK 209/14

Sygn. akt III CSK 209/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 września 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa K. K. przeciwko Bankowi […] w W. o pozbawienie wykonalności bankowego tytułu wykonawczego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 września 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 24 października 2013 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację powoda od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo o pozbawienie wykonalności bankowego tytułu egzekucyjnego wystawionego przez pozwany Bank przeciwko powodowi jako poręczycielowi niespłaconego kredytu udzielonego pozostającej obecnie w upadłości spółce, której jednym z udziałowców był powód. W skardze kasacyjnej powód, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powołał się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania prowadzi do oceny, że skarżący nie wykazał istnienia przesłanki przedsądu, na którą się powołał. Przedstawione zagadnienia nie są zagadnieniami prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Pierwsza i trzecia kwestia, dotyczące konsekwencji dla odpowiedzialności poręczyciela nie zawiadomienia go przez wierzyciela o opóźnieniu dłużnika w spłacie długu, były już przedmiotem jednolitych wypowiedzi Sądu Najwyższego między innymi w wyrokach z dnia 12 grudnia 2001 r. III CKN 28/01 i z dnia 10 października 2003 r. II CK 84/02 (nie publ.), nie są więc zagadnieniami nowymi, nierozstrzygniętymi dotychczas przez Sąd Najwyższy, jak wymaga tego prawidłowe rozumienie art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. (porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2012 r. II PK 294/11, z dnia 19 października 2012 r. II SK 10/12 i z dnia 31 stycznia 2013 r. II CSK 479/12). Skarżący nie przedstawił żadnych argumentów, które podważałyby stanowisko Sądu Najwyższego zajęte w tym przedmiocie i uzasadniały jego zmianę. Drugie zagadnienie nie występuje w rozpoznawanej sprawie, gdyż Sądy ustaliły, że umowa stron nie uzależniała powstania wymagalności długu z poręczenia od zawiadomienia poręczyciela o opóźnieniu dłużnika, a zgodnie 3 z art. 39813 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia. Dodatkowo należy stwierdzić, że sformułowanie drugiego i trzeciego zagadnienia wskazuje iż nie są to zagadnienia prawne, w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. - a więc istotne, poważne i budzące zasadnicze wątpliwości, kontrowersje i rozbieżne oceny prawne zagadnienia o charakterze abstrakcyjnym i uniwersalnym, powstałe na tle określonych przepisów prawa - lecz w istocie pytania o prawidłowość i trafność zastosowania przepisów prawa do określonego stanu faktycznego, który - w odniesieniu do pytania drugiego - nie jest nawet zbieżny ze stanem faktycznym ustalonym w sprawie. Takie pytania nie są zagadnieniami prawnymi i nie mogą stanowić skutecznej podstawy wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Biorąc wszystko to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [aw]