III CSK 210/18

WyrokIzba Cywilna2019-02-15

Skład orzekający: Jacek Gudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna, która podnosi zarzut naruszenia art. 233 k.p.c. i formułuje przyczyny kasacyjne w sposób ogólnikowy, może zostać przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli podnosi ona zarzut naruszenia art. 233 k.p.c., który nie może być skutecznie podnoszony w postępowaniu kasacyjnym. Ponadto, przyczyny kasacyjne muszą być skonkretyzowane i odnosić się do zagadnień prawnych, a nie ogólnikowych stwierdzeń oderwanych od wymagań formalnych skargi kasacyjnej.
Stan faktyczny
W sprawie o ustanowienie służebności drogi koniecznej Sąd Okręgowy oddalił apelację uczestników. Jeden z uczestników wniósł skargę kasacyjną, zarzucając m.in. naruszenie art. 233 k.p.c. oraz formułując drugą przyczynę kasacyjną w sposób ogólnikowy. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 210/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku M. M., R. M., E. G. i K. G. przy uczestnictwie H. K., S. R., W. R., H. R. i J. R. o ustanowienie służebności drogi koniecznej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 lutego 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika H. K. od postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 25 stycznia 2018 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2018 r. Sąd Okręgowy w T. w sprawie o ustanowienie drogi koniecznej oddalił apelację uczestników od postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 31 marca 2017 r. Uczestnik H. K. wniósł skargę kasacyjną, uzasadniając ją koniecznością „dokonania szczegółowej wykładni pojęcia granic zasady kontradyktoryjności procesu cywilnego (art. 232 k.p.c.), która sprawia, że sądy według własnego przekonania oceniają wiarygodność i moc dowodów przedłożonych przez strony”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wśród wielu zarzutów wypełniających podstawę kasacyjną przewidzianą w art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c. jest także zarzut naruszenia – obok innych przepisów – art. 233 k.p.c., który, co wynika z art. 3983 § 3 k.p.c. i jednolitej judykatury, nie może być w postępowaniu kasacyjnym podnoszony, a skoro nie może być podnoszony, to nie może być rozpoznawany. Oznacza to, że do tego zarzutu nie może być także skutecznie odniesiona przyczyna kasacyjna, Sąd Najwyższy bowiem wielokrotnie wyjaśniał, iż przyczyny kasacyjne muszą mieścić się w ramach podstaw i granic zaskarżenia. Poza tym, na co jednoznacznie wskazuje całokształt skargi, podłożem wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest także intencja podważenia ustaleń. Druga przyczyna kasacyjna, określona jako „istotna kwestia proceduralna”, została sformułowana bardzo ogólnikowo, w sposób oderwany od wymagań stawianych w art. 3989 § 1 k.p.c. Należy pamiętać, że obowiązkiem strony skarżącej jest skonkretyzowanie zagadnienia prawnego stanowiącego przyczynę kasacyjną, z odwołaniem się do piśmiennictwa i judykatury. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 232 KPCart. 3983 § 1 pkt 2 KPCart. 233 KPCart. 3983 § 3 KPCart. 3989 § 1 KPCart. 3989 § 2 KPC§ 1 pkt 2§ 3§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy