III CSK 221/12

Sygn. akt III CSK 221/12 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa Z. B. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w T. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 października 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 24 lutego 2012 r., 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego, 3) przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego adwokatowi P. L. kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. Uzasadnienie 2 Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Powód uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania istnieniem potrzeby wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a konkretnie potrzebą wykładni art. 117 k.p.c. ze względu na niejednolitość orzecznictwa co do skutków naruszenia tego przepisu. Tak umotywowany wniosek powoda o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest bezzasadny z przyczyn wyjaśnionych w odpowiedzi strony pozwanej na skargę kasacyjną powoda. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powoda do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego zasądzonych od powoda rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz. U nr 169, poz. 1417 ze zm.) i art. 99 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.). Podstawę przyznania pełnomocnikowi powoda zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu stanowiły przepisy §2 ust. 3, § 6 pkt 6, § 13 ust. 4, §19 i 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.