III CSK 228/17

Sygn. akt III CSK 228/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku R.P. przy uczestnictwie M.L. o podział majątku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt II Ca […] i II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i oddala wniosek uczestniczki o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. Sąd Okręgowy w K. w sprawie o podział majątku zmienił zaskarżone postanowienia Sądu Rejonowego […] w K. z dnia 9 listopada 2015 r. oraz z dnia 18 stycznia 2016 r. Uczestniczka wniosła skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych, dotyczących podziału majątku dorobkowego małżonków. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zagadnienia prawne przedstawione przez skarżącą nie mają charakteru wymaganego przez art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., determinowanego celami skargi kasacyjnej, nadzwyczajnego środka zaskarżenia służącego interesowi publicznemu, tj. rozwojowi prawa i ujednoliceniu orzecznictwa. Zagadnienie prawne powinno w sposób generalny i abstrakcyjny nawiązywać do konkretnego przepisu, tak aby jego rozwiązanie służyło jako przykład dla innych rozstrzygnięć (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, „Izba Cywilna” 2009, nr 4, s. 48, z dnia 23 października 2002 r., II CK 12/02, nie publ., z dnia 10 grudnia 2003 r., V CZ 123/03, nie publ., z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04, nie publ., z dnia 13 stycznia 2007 r., III CSK 180/07, nie publ., z dnia 23 marca 2012 r., I CSK 496/11, nie publ., i z dnia 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, nie publ.). Tymczasem skarżąca w sposób kazuistyczny nawiązała do okoliczności sprawy, w ogóle (z jednym wyjątkiem) nie odwołała się do konkretnych przepisów, za to wplatając niedopuszczalne elementy kontrowersji dotyczące ustaleń i oceny dowodów. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 1 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. jw