III CSK 247/16

WyrokIzba Cywilna2016-11-30

Skład orzekający: Krzysztof Strzelczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna powinna zostać przyjęta do rozpoznania, jeśli powódka argumentuje istnienie istotnego zagadnienia prawnego związanego z zastosowaniem art. 417(2) k.c. w sprawie o zapłatę odszkodowania za szkodę wynikłą ze zderzenia z drzewem na drodze publicznej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli skarżący nie przedstawił konkretnej argumentacji prawnej uzasadniającej istnienie istotnego zagadnienia prawnego, które mogłoby prowadzić do rozbieżnych ocen prawnych. W niniejszej sprawie powódka nie wykazała, że szkoda została wyrządzona przez wykonywanie władzy publicznej, co jest warunkiem zastosowania art. 417(2) k.c., a jej argumentacja opierała się głównie na bezspornych okolicznościach faktycznych wypadku.
Stan faktyczny
Powódka K.R. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, który zmienił wyrok Sądu Okręgowego w sprawie o zapłatę i ustalenie przeciwko Skarbowi Państwa (GDDKiA i Lasy Państwowe) oraz z udziałem interwenienta ubocznego. Szkoda wynikła ze zderzenia powódki z drzewem na drodze publicznej, w wyniku czego odniosła ona ciężkie obrażenia. Powódka argumentowała, że występuje istotne zagadnienie prawne dotyczące zastosowania art. 417(2) k.c.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciążył powódki kosztami postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 247/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa K. R. przeciwko Skarbowi Państwa: Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad oraz Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu Lasy Państwowe Nadleśnictwo M. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej Towarzystwa Ubezpieczeń Wzajemnych C. w L. o zapłatę i ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 listopada 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach może zostać oparte rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Powódka K.R. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 kwietnia 2016 r. zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 lutego 2015 r. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty ma twierdzeniu, iż występuje istotne zagadnienie prawne uzasadniające zastosowanie rozszerzającej wykładni prawa, ”… a w szczególności postanowień art. 4172 k.c., przy ustalonym stanie faktycznym sprawy przez Sąd Apelacyjny, jako niezawinionym zachowaniu powódki, która w żaden sposób nie mogła uniknąć zderzenia z drzewem, w wyniku którego odniosła bardzo ciężkie obrażenia ciała, jako użytkownik drogi publicznej …poruszając się po niej z pełnym zaufaniem, że korzysta z pełnego bezpieczeństwa na niej, którą powinien zapewnić Skarb Państwa - Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe M.. Zakładając nawet, że miało miejsce zgodne z prawem - wykonywanie władzy publicznej, to jednak stan faktyczny w sprawie w pełni uzasadnia przyjęcie jako podstawy prawnej, do merytorycznego rozstrzygnięcia postanowień art. 4172 k.c., jako przepisu tworzącego podstawę do odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkodę, tytułem ochrony leżącej w interesie publicznym, a tym samym rozwoju 3 jurysprudencji prawa pozytywnego oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem.” Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie Sądu Najwyższego stanowiskiem, jeżeli skarżący jako przesłankę uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazuje występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinien zagadnienie to przedstawić z przez jego sformułowanie z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało, przytoczyć argumenty prawne prowadzące do rozbieżnych ocen prawnych, a także wykazać, że jest to zagadnienie, którego rozwiązanie jest istotne nie tylko dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, lecz także dla praktyki sądowej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSCN 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 3 października 2002 r., II CKN 447/01, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl.; z dnia 18 września 2012 r., II CSK 179/12, niepubl.; z dnia 24 kwietnia 2014 r., II CSK 600/13, niepubl.). W niniejszej sprawie nie zachodzi wskazana przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Sąd drugiej instancji odniósł się do możliwości przyznania odszkodowania na zasadzie słuszności na podstawie art. 4172 k.c. podkreślając, że szkoda nie została wyrządzona przez wykonywanie władzy publicznej. Tymczasem uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania koncentruje się na bezspornych okolicznościach faktycznych dotyczących samego wypadku i jego bardzo dotkliwych dla powódki skutków, a poza odwołaniem się do ogólnych klauzul w postaci „ochrony interesu publicznego „i, „rozwoju jurysprudencji prawa pozytywnego” nie wskazuje konkretnej argumentacji prawnej odnoszącej się do wskazanej wyżej rzeczywistej przyczyny niezastosowania art. 4172 k.c., która mogłaby prowadzić do rozbieżnych ocen prawnych, a tym samym uzasadniać rozpoznanie skargi przez Sąd Najwyższy. Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze nadzwyczajnym. Służy przede wszystkim ujednoliceniu orzecznictwa sądów 4 powszechnych, rozstrzyganiu sporów precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla rozwoju prawa i judykatury sądowej. Dlatego tak ważne jest przedstawienie takiej prawnej argumentacji, która usprawiedliwiałaby przyjęcie przez skargi kasacyjnej do rozpoznania Sąd Najwyższy Konkludując trzeba przyjąć, że w sprawie nie zachodzi wskazana przez skarżącego przesłanka opisana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uwzględniając charakter dochodzonego roszczenia, trudną sytuację osobistą i materialną powódki Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 2, 39821 k.p.c. odstąpił od obciążania powódki kosztami postepowania kasacyjnego. jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 3984 § 2 KPCart. 4172 KCart. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 3989 § 1art. 102art. 391 § 2§ 1§ 2§ 1 pkt 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy