III CSK 268/16

WyrokIzba Cywilna2016-12-14

Skład orzekający: Jacek Gudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o dział spadku, oparta na zarzucie „oczywistej zasadności” i nieważności postępowania, spełnia wymogi formalne pozwalające na jej przyjęcie do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy wskazana przyczyna kasacyjna, w szczególności „oczywista zasadność”, nie jest oczywista i rażąca „na pierwszy rzut oka”, lecz wymaga rozbudowanej analizy i stanowi próbę narzucenia własnego stanowiska. Nie stwierdzono również nieważności postępowania w sposób wskazany przez skarżącą. "Oczywista zasadność" skargi kasacyjnej oznacza oczywiste, rażące i widoczne naruszenie przepisów prawa materialnego lub procesowego lub podstawowych zasad praworządnego państwa, widoczne bez konieczności prowadzenia szczegółowej analizy.
Stan faktyczny
Uczestniczka M. S. P. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w K., które zmieniło postanowienie Sądu Rejonowego w K. w sprawie o dział spadku. Skarżąca wskazała jako podstawy kasacyjne „oczywistą zasadność” skargi oraz nieważność postępowania. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 268/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku I. M. przy uczestnictwie M. S. P. , J. S., M. S. i K. S. o dział spadku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki M. S. P. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 marca 2016 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE 2 Postanowieniem z dnia 17 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w K. w sprawie o dział spadku - zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 12 czerwca 2014 r. Uczestniczka M. S. P. wniosła skargę kasacyjną, wskazując na nieważność postępowania oraz oczywistą zasadność skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przyczyną kasacyjną wskazaną przez uczestniczkę jest „oczywista zasadność skargi” (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.). W judykaturze Sądu Najwyższego ustalono - i stanowisko to jest jednolite i ugruntowane - że „oczywista zasadność” skargi kasacyjnej oznacza, iż w konkretnej sprawie doszło do oczywistego, rażącego i widocznego „na pierwszy rzut oka” naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym bez konieczności prowadzenia szczegółowej analizy (np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08, nie publ., z dnia 21 września 2010 r., III UK 95/10, nie publ., i z dnia 2 grudnia 2011 r, III SK 31/11, nie publ.). Tymczasem uzasadnienie przedstawionej przyczyny kasacyjnej nie tylko nie pokazuje „oczywistej” - w przedstawionym znaczeniu - zasadności skargi, lecz stanowi rozbudowaną argumentację dotyczącą podstaw kasacyjnych, stanowiąc jednocześnie próbę narzucenia własnego stanowiska. Nie zachodzi także nieważność postępowania, zwłaszcza z przyczyn przedstawionych przez skarżącą w ramach uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 3989 § 2 KPC§ 1 pkt 4§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy