III CSK 272/15

WyrokIzba Cywilna2015-11-26

Skład orzekający: Zbigniew Kwaśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sformułowanie pytań związanych z rozstrzyganiem o dobrej i złej wierze, zmierzających do zanegowania oceny prawnej Sądu drugiej instancji, może stanowić podstawę do wykazania wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że sformułowanie pytań związanych z rozstrzyganiem o dobrej i złej wierze, zmierzających do zanegowania oceny prawnej Sądu drugiej instancji, nie stanowi wystarczającego wykazania wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego. Argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w istocie powtarzała kwestie podniesione w ramach podstaw kasacyjnych i dotyczyła konkretnych okoliczności faktycznych, a nie uniwersalnych zagadnień prawnych.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył wniosek o stwierdzenie zasiedzenia służebności. Sąd drugiej instancji wydał prawomocne postanowienie w tej sprawie. Uczestnicy postępowania złożyli skargę kasacyjną od tego postanowienia. Sąd Najwyższy rozpatrywał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzekł, że wnioskodawca i uczestnicy ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane ze swoim udziałem w sprawie.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 272/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku P. sp. z o.o. w W. przy uczestnictwie M. K. i A. K. o stwierdzenie zasiedzenia służebności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 listopada 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestników od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. akt II Ca 1269/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzeka, że wnioskodawca i uczestnicy ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane ze swoim udziałem w sprawie. 2 UZASADNIENIE Przysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu - w interesie publicznym - ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., i właściwego ich uzasadnienia. Chociaż skarżący powołali się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., to nie przedstawili argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o wykazaniu wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego. Za wykazanie wystąpienia takiego zagadnienia nie można uznać sformułowania dwóch pytań (s. 2/3 skargi kasacyjnej) związanych „…z rozstrzyganiem o dobrej i złej wierze…” i zmierzających w istocie do zanegowania oceny prawnej w tym przedmiocie zaaprobowanej przez Sąd drugiej instancji. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w istocie przedstawia, w odmiennym tylko ujęciu, kwestie podniesione w ramach uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Łatwo przy tym dostrzec, że wszystkie te kwestie występują na tle określonych, konkretnych okoliczności faktycznych i nie mają charakteru uniwersalnego. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 pkt 1art. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 13 § 2 KPCart. 520 § 1 KPC§ 1 pkt 1§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy