III CSK 289/17

WyrokIzba Cywilna2018-03-12

Skład orzekający: Jacek Gudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania musi być zagadnieniem ściśle jurydycznym, dającym się przedstawić w sposób syntetyczny i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń lub oceny dowodów?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że przedstawione przez skarżącą problemy koncentrują się wokół subsumpcji i dotyczą stosowania przepisów ustawy o ochronie zdrowia psychicznego w konkretnych okolicznościach faktycznych. Podkreślono, że zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej musi być zagadnieniem ściśle jurydycznym, dającym się przedstawić w sposób syntetyczny i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń lub oceny dowodów.
Stan faktyczny
Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. złożył wniosek o stwierdzenie potrzeby przyjęcia A.W. do szpitala psychiatrycznego bez jej zgody. Sąd Rejonowy w K. wydał postanowienie w tej sprawie, a następnie Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację uczestniczki. Uczestniczka wniosła skargę kasacyjną, zarzucając sprzeczność zaskarżonego rozstrzygnięcia z przepisami prawa materialnego oraz z dotychczasowym orzecznictwem.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od uczestniczki na rzecz wnioskodawczyni zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 289/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 marca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. przy uczestnictwie A.W. o stwierdzenie potrzeby przyjęcia A.W. do szpitala psychiatrycznego bez jej zgody, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 marca 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 stycznia 2017 r., sygn. akt XI 1Ca […]/16, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestniczki na rzecz wnioskodawczyni kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, a ponadto przyznaje adw. Ł.R. (Kancelaria Adwokacka w K.) od Skarbu Państwa - Sąd Okręgowy w K. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści zł) z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem wynagrodzenia za udzielenie wnioskodawczyni z urzędu pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE 2 Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2017 r. Sąd Okręgowy w K. w sprawie o stwierdzenie przyjęcia do szpitala psychiatrycznego oddalił apelację uczestniczki od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 21 marca 2016 r. Skargę kasacyjną wniosła uczestniczka, uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania przyczyną kasacyjną przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. i polegającą na „sprzeczności zaskarżonego rozstrzygnięcia z obowiązującymi przepisami prawa materialnego” (art. 12, art. 29 ust. 1 i art. 30 ustawy z dnia 9 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego, jedn. tekst: Dz.U. z 2017 r., poz. 882). Podniosła również, że zaskarżone rozstrzygnięcie stoi w sprzeczności z dotychczasowym orzecznictwem. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania musi być zagadnieniem ściśle jurydycznym, dającym się przedstawić w sposób syntetyczny i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń lub oceny dowodów (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, „Izba Cywilna” 2009, nr 4, s. 48). Problemy przedstawione przez skarżącą jako przyczyny kasacyjne - niepowiązane zresztą wprost z art. 3989 § 1 k.p.c., w związku z czym nie wiadomo, czy dotyczą istotnego zagadnienia prawnego czy potrzeby wykładni - koncentrują się wokół subsumpcji, tj. odpowiedzi na pytanie, czy wskazane przez skarżącą przepisy mają zastosowanie w określonym stanie faktycznym. Wątpliwości wyrażone przez skarżącą dotyczą stosowania wskazanych przepisów ustawy o ochronie zdrowia psychicznego w konkretnych okolicznościach faktycznych. Taki sposób przedstawiania swoich racji - bez względu na ich merytoryczną ocenę - nie wyczerpuje przyczyn kasacyjnych, niezależnie od tego, że skarżąca stara się zakwestionować prawidłowo ustalony stan faktyczny, co w postępowaniu kasacyjnym jest niedopuszczalne art. 3983 § 3 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 2 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. 3 jw a.ł.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 pkt 2 KPCart. 12art. 29 ust. 1art. 30art. 3989 § 1 KPCart. 3983 § 3 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 520 § 2art. 39821art. 13 § 2 KPC§ 1 pkt 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 25.07.2026. · PDF źródłowy