III CSK 336/16

WyrokIzba Cywilna2017-04-21

Skład orzekający: Jacek Gudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna może być uznana za oczywiście uzasadnioną, gdy jej podstawy opierają się na subiektywnych ocenach skarżącego, a nie na argumentacji prawnej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że skarga kasacyjna nie może być uznana za oczywiście uzasadnioną, jeśli jej podstawy opierają się na subiektywnych ocenach skarżącego, a nie na argumentacji prawnej. Wskazano, że zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, formułowane w sposób ogólnikowy i opierające się na poczuciu pokrzywdzenia, nie spełniają wymogów stawianych skardze kasacyjnej w postępowaniu kasacyjnym.
Stan faktyczny
Powódka wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego, który oddalił jej apelację w sprawie o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli. Skarżąca wskazała na oczywistą zasadność skargi, zarzucając Sądowi Okręgowemu naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie obciążając powódki kosztami postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 336/16 POSTANOWIENIE Dnia 21 kwietnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa W. S. W. przeciwko B. S. S. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 kwietnia 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w N. z dnia 18 maja 2016 r., sygn. akt III Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie obciążając powódki kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 18 maja 2016 r. Sąd Okręgowy w N.- w sprawie o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli - oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 14 stycznia 2016 r. Powódka wniosła skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność, wynikającą z naruszenia przez Sąd Okręgowy w N. przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarżąca nie wykazała oczywistej zasadności skargi w rozumieniu przyjętym w judykaturze Sądu Najwyższego dotyczącej przyczyny kasacyjnej określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. (np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 2 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.). Stawiając tezę, że skarga jest oczywiście uzasadniona, wskazała, iż Sąd Okręgowy dopuścił się „rażących naruszeń” przepisów prawa materialnego i procesowego, gdy tymczasem w podstawach skargi wytknęła jedynie naruszenie art. 233 k.p.c. - co jest zresztą w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.) - oraz naruszenie art. 898 § 1 k.c., opierając zarzut w tym zakresie na „niesłusznym przyjęciu”, że dokonane ustalenia „nie wyczerpują znamion rażącej niewdzięczności”. W związku z tym twierdzenie, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, a więc uzasadniona w stopniu szczególnym, nie może być uznane za przekonujące, zwłaszcza że oparciem dla tego twierdzenia są wyłącznie subiektywne oceny skarżącej, dyktowane poczuciem pokrzywdzenia, a nie argumentacją prawną, która w postępowaniu kasacyjnym ma pierwszorzędne znaczenie. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), uznając zarazem - podobnie jak Sąd Okręgowy i z tych samych względów - że zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek, uzasadniający odstąpienie od obciążenia powódki kosztami postępowania kasacyjnego (art. 102 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.). jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 233 KPCart. 3983 § 3 KPCart. 898 § 1 KCart. 3989 § 2 KPCart. 102art. 391 § 1art. 39821 KPC§ 1 pkt 4§ 3§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy