III CSK 395/15

Sygn. akt III CSK 395/15 POSTANOWIENIE Dnia 16 lutego 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa I. Z. i J. Z. przeciwko Gminie Miejskiej K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lutego 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) oddala wniosek pozwanej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia. Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym. W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01 OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.). Skarżący wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej oparli na twierdzeniu, że w sprawie zachodzi istotne zagadnienie prawne czy sąd w procesie, którego podstawę materialną stanowi art. 361 § 2 w zw. z 4171 § 1 k.c. jest kompetentny do rozważania hipotetycznych stanów faktycznych sprzecznych z obowiązującym brzmieniem aktu prawa miejscowego powszechnie obowiązującego nadanym przez orzeczenie odpowiadające art. 4171 § 1 k.c. Istnienie zagadnienia uzasadnili twierdzeniem o braku prostej odpowiedzi na nie w orzecznictwie i doktrynie oraz istotnym znaczeniem dla wymiaru sprawiedliwości i obywateli. W ocenie Sądu Najwyższego powołana przesłanka nie została wykazana, wskazanych wyżej wymagań skarżący bowiem nie spełnili. Skarżący nie wykazali bowiem, że wskazane zagadnienie ma one poważny, uniwersalny i istotny charakter, wywołuje zasadnicze kontrowersje lub rozbieżne oceny prawne i nie zostało dotychczas rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy, a ich rozstrzygnięcie jest 3 konieczne zarówno dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, jak i przyczyni się do rozwoju judykatury. Stopień ogólności trzyzdaniowego uzasadnienia wniosku nie spełnia cech pogłębionego wywodu prawnego uzasadniającego istnienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a więc zagadnienia prawnego cechującego się nowością oraz dotychczas nierozwiązanego w orzecznictwie. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz z uzasadnieniem jest odrębnie konstrukcyjnie i funkcjonalnie częścią skargi kasacyjnej (art. 3984 § 2 k.p.c.) i nie jest rzeczą Sądu Najwyższego poszukiwanie w innych częściach skargi argumentów na uzasadnienie podniesionych w nim twierdzeń. Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego został oddalony, wywód prawny nie odnosi się bowiem do etapu przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i przesłanki powołanej przez skarżących na podstawie art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. [l.n]