III CSK 44/15

Sygn. akt III CSK 44/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku W. K. i G. K. przy uczestnictwie T. S.A. z siedzibą w K. i Skarbu Państwa reprezentowanego przez Starostę […] o ustanowienie służebności przesyłu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 czerwca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 9 kwietnia 2014 r., sygn. akt II Ca 2499/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza solidarnie od wnioskodawców na rzecz uczestniczki T. S.A. w K. kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł oraz na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) zł - tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparli wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na pierwszej z wymienionych przesłanek. Przez istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., należy rozumieć problem o charakterze prawnym, powstały na tle konkretnego przepisu prawa, mający charakter rzeczywisty w tym znaczeniu, że jego rozwiązanie stwarza realne i poważne trudności. Problem ten musi mieć charakter uniwersalny, przez co należy rozumieć, że jego rozwiązanie powinno służyć rozstrzyganiu innych, podobnych spraw. Jednocześnie, chodzi o problem, którego wyjaśnienie byłoby konieczne dla rozstrzygnięcia danej sprawy, a więc pozostający w związku z podstawami skargi oraz z wiążącym Sąd Najwyższy, a ustalonym przez sąd drugiej instancji, stanem faktycznym sprawy (art. 39813 § 2 k.p.c.), i także w związku z podstawą prawną stanowiącą podstawę wydania zaskarżonego wyroku (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 21 maja 2013 r., IV CSK 53/13 oraz z dnia 3 lutego 2012 r. II UK 271/11 - nie publ.). Zagadnienie prawne sformułowane we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania - dotyczące problemu prawotwórczego charakteru wykładni dokonywanej przez sądy - zostało ujęte i uzasadnione w sposób nie odpowiadający przytoczonym wymaganiom. Przede wszystkim zabrakło w nim wskazania i opisania konkretnego problemu prawnego istotnego dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy; nie przytoczono żadnego przepisu prawa, z którego miałby wynikać zarysowany problem. Ograniczenie się do ogólnych uwag na temat hipotetycznych motywów przyjętej przez sądy wykładni nieokreślonych norm prawnych nie czyni zadość wymaganiom stawianym zagadnieniu prawnemu jako przesłance przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 3 Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). l.n