III CSK 57/18

Sygn. akt III CSK 57/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 czerwca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa M.H. przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Zakładu Karnego w N. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 czerwca 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 13 grudnia 2016 r., sygn. akt I Ca …/16, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, zasądza od powoda na rzecz Prokuratorii Generalnej Rzeczpospolitej Polskiej kwotę 4000 zł (cztery tysiące zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego oraz przyznaje od Skarbu Państwa, Sądu Okręgowego w T., na rzecz adw. N.L. (Kancelaria Adwokacka kwotę 4000 zł (cztery tysiące zł) z należnym podatkiem od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. 2 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w T. w sprawie o zapłatę oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 6 lipca 2016 r. Powód wniósł skargę kasacyjną, wskazując że jest ona oczywiście uzasadniona, gdyż – zdaniem skarżącego – Sąd Okręgowy naruszył art. 233 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Oczywista zasadność skargi, wskazana przez skarżącego jako przyczyna kasacyjna (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), występuje wtedy, gdy orzeczenie zostanie wydane z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności przeprowadzenia bardziej szczegółowej analizy (np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ., z dnia 21 września 2010 r., III UK 95/10, nie publ., i z dnia 2 grudnia 2011 r., III SK 31/11, nie publ.). Skarżący takiej „oczywistości” nie wykazał, ograniczając się do ogólnikowo sformułowanej krytyki, wyrażonej przy użyciu górnolotnych, niewypełnionych treścią argumentów. Należy poza tym pamiętać, że ocena dowodów oraz – ogólniej – oparte na tej ocenie ustalenia faktyczne nie podlegają kontroli kasacyjnej (art. 3983 § 3 i art. 39811 § 2 k.p.c.), tym bardziej nie mogą więc być przedmiotem którejkolwiek z przyczyn kasacyjnych ujętych w art. 3989 § 1 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. aj 3