III CSK 95/18

WyrokIzba Cywilna2018-07-12

Skład orzekający: Jacek Gudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o dział spadku może zostać uznana za oczywiście uzasadnioną, gdy orzeczenie sądu drugiej instancji opiera się na wyczerpującym uzasadnieniu i prawidłowym zastosowaniu przepisów prawa?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie zachodzi jej oczywista zasadność. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej wymaga, aby naruszenie prawa lub zasad praworządności było rażące i widoczne na pierwszy rzut oka. W niniejszej sprawie wywody Sądu Okręgowego dotyczące zastosowania art. 320 k.p.c. i art. 207 k.c. są przekonujące i prawidłowe.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego, które zmieniło postanowienie Sądu Rejonowego w sprawie o dział spadku. Skarżąca wskazała na oczywistą zasadność skargi. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 95/18 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku D. R. przy uczestnictwie I. S. o dział spadku po E. Ł. i K. Ł., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w N. z dnia 26 października 2017 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 26 października 2017 r. Sąd Okręgowy w N. w sprawie o dział spadku zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 11 maja 2016 r. Wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Oczywista zasadność skargi, wskazana przez skarżącą jako przyczyna kasacyjna (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) występuje wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie zostało wydane z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ., 21 września 2010 r., III UK 95/10, nie publ., z dnia 2 grudnia 2011 r., III SK 31/11, nie publ.). Tymczasem twierdzenie skarżącej, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, nie znajduje potwierdzenia ani w treści skargi, ani w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Przeciwnie, wyczerpujące i przekonujące wywody Sądu Okręgowego wskazują, że zarówno art. 320 k.p.c., jak i art. 207 k.c. zostały zastosowane prawidłowo, w ramach przyznanej sądom meriti swobody jurysdykcyjnej oraz w ścisłym związku z dokonanymi ustaleniami. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 320 KPCart. 207 KCart. 3989 § 2 KPC§ 1 pkt 4§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy