III CSK 97/16

Sygn. akt III CSK 97/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku K. Z. i D. Z. przy uczestnictwie A. K. o zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 8 października 2015 r., sygn. akt II Ca 1414/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestniczki na rzecz wnioskodawców kwotę 120 zł (sto dwadzieścia zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 8 października 2015 r. Sąd Okręgowy w Krakowie zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa - Nowej Huty w Krakowie z dnia 23 lutego 2015 r., stwierdzając nabycie przez wnioskodawców przez zasiedzenie służebności gruntowej przechodu i przejazdu. Na postanowienie Sądu drugiej instancji uczestniczka wniosła skargę kasacyjną, wskazując na istnienie potrzeby wykładni pojęcia „poprzednik prawny” 2 w rozumieniu art. 176 § 1 w związku z art. 292 zdanie drugie k.c., oraz podniosła, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Z ustaleń Sądu drugiej instancji – wiążących Sąd Najwyższy (art. 39813 § 2 k.p.c.) – wynika w sposób jednoznaczny, że trwałe i widoczne urządzenie (utwardzenie drogi) jest dziełem zarówno wnioskodawców, jak i ich poprzednika prawnego (ojca wnioskodawcy). W związku z tym zarówno uzasadnienie przyczyny kasacyjnej, jak i podstawy kasacyjnej (naruszenie art. 176 § 1 w związku z art. 292 zdanie drugie k.c.) jest chybione, oparto je bowiem na twierdzeniu o faktach sprzecznych z ustaleniami Sądu, które – podobnie jak ocena dowodów – nie podlegają kontroli ani korekturze kasacyjnej (art. 3983 § 3 i 39813 § 2 k.p.c.). Z tych względów orzeczono, jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.). aj