III CZ 25/06

Sygn. akt III CZ 25/06 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca) w sprawie z powództwa M. K. i J. K. przeciwko S. K. o zniesienie służebności gruntowej bez wynagrodzenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2006 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w T. z dnia 16 stycznia 2006 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w T. odrzucił skargę kasacyjną pozwanego S. K. od wyroku tego Sądu z dnia 20 października 2005 r. uznając ją za niedopuszczalną wobec wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie niższej niż 50.000 zł. W zażaleniu na to postanowienie pozwany wniósł o jego uchylenie zarzucając Sądowi Okręgowemu błędne uznanie, że rozpoznawana sprawa ma charakter sprawy majątkowej w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wbrew odmiennemu zapatrywaniu skarżącego sprawa o zniesienie służebności gruntowej zalicza się do kategorii spraw majątkowych, o jakich mowa w art. 3982 § 1 k.p.c. Istotą jej jest bowiem zniesienie istniejącego prawa rzeczowego o charakterze majątkowym obciążającego nieruchomość powodów. Okoliczność czy zniesienie służebności gruntowej następuje bezpłatnie, czy też za odpłatnością dla oceny powyższej nie ma znaczenia. W świetle art. 3982 § 1 k.p.c. sprawami o prawa majątkowe są nie tylko sprawy o świadczenie, lecz także o ustalenie oraz o ukształtowanie prawa lub stosunku prawnego. Taki pogląd ugruntował się w orzecznictwie Sądu Najwyższego jeszcze na gruncie nie obowiązującego już art. 3921 § 1 k.p.c., który także uzależniał dopuszczalność kasacji „w sprawach o prawa majątkowe" od wartości przedmiotu zaskarżenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 10 kwietnia 2001 r., I CZ 27/01; z dnia 4 grudnia 2002 r., I CZ 175/02; z dnia 17 lipca 2003 r., III CZ 57/03; z dnia 27 kwietnia 2004 r., II CZ 35/04 - nie publ.). W związku z tym, że wskazana przez pozwanego w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczona została w kwocie 1.500 zł, a więc nie przekraczającej progu określonego w art. 398 § 1 k.p.c., skarga ta jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Z przetoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. jz