III CZ 295/22

Sygn. akt III CZ 295/22 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący) SSN Władysław Pawlak SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca) w sprawie ze skargi I. G., R. G., R. G.1, M. G., D. G., P. G., J. G., P. L., K. R., G. R. i K. R.1 o wznowienie postępowania w sprawie z wniosku Skarbu Państwa-Prezydenta Miasta Łodzi z udziałem I. G., R. G., R. G.1, M. G., D. G., P. G., J. G., P. L., K. R., Gminy Łódź, A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł., "B." spółki akcyjnej w Ł., A. K., D.K., R. D., J. J., B. J., W. G., G. R. i K. R. o zasiedzenie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 października 2022 r., zażalenia uczestników I. G., R. G., R. G.1, M. G., D. G., P. G., J. G., P. L., K. R., G.R. i K. R.1 na postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 10 maja 2022 r., sygn. akt III Ca 928/21, odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 10 maja 2022 r. Sąd Okręgowy w Łodzi zmienił postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi z 22 marca 2021 r. 2 w ten sposób, że odrzucił skargę I. G., R. G., R. G.1, M. G., D. G., P. G., J. G., P. L., K. R., G. R. i K. R.1 o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Powiatowego w Łodzi z 16 października 1959 r. w sprawie V Ns 1844/59, stwierdzającym zasiedzenie przez Skarb Państwa bliżej opisanej nieruchomości położonej w Ł. przy ul. […]. W uzasadnieniu postanowienia Sąd drugiej instancji podniósł, że skarga o wznowienie opisanego postępowania została wniesiona z naruszeniem ustawowego terminu przewidzianego w art.407 § 1 k.p.c. i stąd podlegała odrzuceniu na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. W zażaleniu datowanym 17 czerwca 2022 r., wniesionym na podstawie art.3941 § 2 k.p.c., I. G., R. G., R. G.1, M. G., D. G., P. G., J. G., P. L., K. R., G. R. i K. R.1 zarzucili naruszenie szeregu przepisów postępowania i wnieśli o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Łodzi do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Ustawa z 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r., poz. 1469 ze zm. - dalej: „ustawa nowelizująca”) ograniczyła zakres spraw, w których dopuszczalne jest wniesienie zażalenia do Sądu Najwyższego do zażaleń na postanowienia sądu drugiej instancji o odrzuceniu skargi kasacyjnej, postanowienia sądu drugiej lub pierwszej instancji w przedmiocie odrzucenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 3941 § 1 k.p.c.) oraz zażaleń wnoszonych w związku z uchyleniem przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania (art. 3941 § 11 k.p.c.). Z dniem 7 listopada 2019 r. został uchylony art. 3941 § 2 k.p.c., stanowiący, że w tak zwanych sprawach kasacyjnych, strona może wnieść zażalenie na postanowienia sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981 k.p.c., a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Skarżący, powołując się na art. 3941 § 2 k.p.c. (zob.s.2 i s.16 zażalenia), przeoczyli zatem, jak się wydaje, tę istotną zmianę normatywną, której 3 konsekwencją jest niedopuszczalność, wniesionego pod rządami art.3941 k.p.c. w brzmieniu ustalonym ustawą nowelizującą, zażalenia datowanego 17 czerwca 2022 r. do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji z 10 maja 2022 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 27 maja 2020 r., V CZ 17/20; z 6 listopada 2020 r., I CZ 54/20 oraz z 28 kwietnia 2021 r., IV CZ 78/20). W tym stanie rzeczy, zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne, stąd orzeczono jak w sentencji (art.3941 k.p.c.). [as]