III CZ 53/23

III CZ 53/23 POSTANOWIENIE 6 czerwca 2023 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca) SSN Karol Weitz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 6 czerwca 2023 r. w Warszawie, zażalenia R.C. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 22 listopada 2022 r., V AGa 107/20, w sprawie z powództwa R.C. przeciwko B. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o zapłatę, uchyla zaskarżone postanowienie i pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny w Katowicach postanowieniem z 22 listopada 2022 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku z 21 lipca 2022 r. uznając, że została ona wniesiona po upływie ustawowego terminu. Wskazał, że odpis tego orzeczenia z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi powoda – na jego wniosek – w dniu 6 września 2022 r. Skargę kasacyjną pełnomocnik powoda wniósł zaś 19 listopada 2022 r., a zatem po upływie dwumiesięcznego terminu przewidzianego na wniesienia tego środka zaskarżenia. W zażaleniu na to postanowienie powód wniósł o jego uchylenie, zarzucając Sądowi Apelacyjnemu naruszenie art. 61 § 1 k.c., art. 3985 § 1 k.p.c. w zw. z art. III CZ 53/23 2 398 § 2 k.p.c., art. 142 § 1 k.p.c., art. 139 § 1 k.p.c., art. 233 § 1 k.p.c., art. 131 § 2 k.p.c. w związku z § 7 ust. 1 pkt 1 i 2 w związku z § 7 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym z dnia 6 maja 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 819). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażaleniu nie można odmówić słuszności. Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej. Sąd Apelacyjny, stwierdzając, że skarga kasacyjna została wniesiona przez pełnomocnika powoda po upływie tego terminu wskazał, że jego bieg rozpoczął się 6 września 2023 r. Powołał się przy tym na elektroniczne potwierdzenie odbioru przesyłki adresowanej do pełnomocnika powoda, zamieszczone na k. 2203 akt sprawy, w którym wskazano, że czynność ta została dokonana w dniu 6 września 2022 r. Tymczasem z treści zażalenia i dołączonych do niego załączników wynika, że 6 września 2022 r. po raz pierwszy awizowano przesyłkę adresowaną do pełnomocnika powoda, zawierającą odpis wyroku z uzasadnieniem, po raz drugi awizowano ją 14 września 2022 r., zaś jej odbiór nastąpił 19 września 2022 r. W tych okolicznościach powołanie się przez Sąd Apelacyjny na dokument z k. 2203 akt sprawy, bez wyjaśnienia wskazanych rozbieżności, nie może stanowić dostatecznej podstawy do stwierdzenia, że doręczenie wyroku z uzasadnieniem zostało dokonane 6 września 2022 r., a w konsekwencji do uznania, że skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako spóźniona. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. (M.K.) [as] III CZ 53/23 3