III K 83/62

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia M. Stępczyński (sprawozdawca).Sędziowie: L. Chmielewski, Z. Kapitaniak.Prokurator: T. Miernik.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Kazimierza Z., Karola U., Wacława K., Bolesława Z. i Czesława K., oskarżonych z art. 236 § 1 k.k. i innych przepisów prawa, po rozpoznaniu założonych przez oskarżonych i przez prokuratora (co do pierwszych czterech oskarżonych) rewizji od wyroków Sądu Wojewódzkiego w Zielonej Górze z dnia 20 listopada 1961 r. i z dnia 20 grudnia 1961 r., na podstawie art. 375, 385, 383 pkt 3 i 388 § 1 k.p.k.1) uchylił zaskarżony wyrok z dnia 20 listopada 1961 r. w częściach dotyczących skazania Kazimierza Z. i sprawę jego w tych częściach przekazał Sądowi Wojewódzkiemu w Zielonej Górze do ponownego rozpoznania; 2) tenże wyrok z dnia 20 listopada 1961 r. w częściach dotyczących skazania Karola U., Wacława K. i Bolesława Z. utrzymał w mocy; 3) uchylił w całości zaskarżony wyrok z dnia 20 grudnia 1961 r. i uznał Czesława K. za winnego przywłaszczenia jesienią 1957 r. pozostającego pod jego zarządem i nadzorem urządzenia do centralnego ogrzewania, wartości nie przekraczającej kwoty 2.000 zł, na szkodę Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej w K., a Karola U. uznał za winnego nabycia w tymże czasie i miejscu za kwotę 1.700 zł tegoż urządzenia do centralnego ogrzewania, przy czym Karol U. wiedział, iż Czesław K. urządzenie to zabrał z nieruchomości należącej do władzy gromadzkiej, i za te czyny skazał: Czesława K. z mocy art. 2 § 3 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228) na 6 miesięcy więzienia i dwa tysiące zł grzywny, a Karola U. z mocy art. 4 § 1 tejże ustawy również na 6 miesięcy więzienia i dwa tysiące grzywny, przy czym w razie niezapłacenia tych grzywien we właściwym terminie zamienił je na więzienie zastępcze, przyjmując jeden dzień więzienia za równoważnik 70 zł grzywny; wykonanie wymierzonej oskarżonemu Czesławowi K. kary 6 miesięcy więzienia zawiesił warunkowo na okres dwóch lat (...).Wyrokiem z dnia 20 listopada 1961 r. Sąd Wojewódzki w Zielonej Górze skazał między innymi z mocy art. 286 § 1 k.k. Bolesława Z. na 6 miesięcy więzienia za to, że jako inspektor nadzoru robót przy szkole nr 4 w Z. tolerował brak księgi obmiaru i dziennika robót i nie sprawdzał rachunków, które wystawiali w związku z tymi robotami Wacław K. i Józef Z., przez co stworzył "możliwości do nadużyć" (...).Od tego wyroku założył między innymi rewizję oskarżony Bolesław Z.Rewizja oskarżonego Bolesława Z., wskazując na dobrą o nim opinię i dotychczasową niekaralność, wnosi o zawieszenie wykonania kary 6 miesięcy więzienia (...).Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy wyraził między innymi następujący pogląd prawny:Co do rewizji oskarżonego Bolesława Z.:Bolesław Z. został skazany z mocy art. 286 § 1 k.k. na karę 6 miesięcy więzienia, którą w całości odbył, przebywając w areszcie tymczasowym. Autor rewizji jest zdania, że okoliczność ta nie może stanowić prawnej przeszkody do ubiegania się o warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary. Sąd Najwyższy pogląd ten podziela, gdyż kodeks karny wyłącza stosowanie warunkowego zawieszenia wykonania kary tylko w wypadkach skazania na karę pozbawienia wolności przez okres dłuższy niż 2 lata (art. 61 § 1) oraz w wypadkach skazania recydywisty (art. 61 § 3). Natomiast okoliczność, że oskarżony odbył już karę pozbawienia wolności, przebywając w areszcie tymczasowym, nie stanowi przeszkody do ubiegania się w postępowaniu rewizyjnym o zawieszenie wykonania orzeczonej kary. Żądanie takie, jako zmierzające w oczywisty sposób do złagodzenia kary ze względu na przepis art. 64 k.k., jest konsekwencją zarzutu rażącej niewspółmierności kary, znajdującego oparcie w przepisie art. 371 pkt 4 k.p.k.Jednakże od strony merytorycznej tego zarzutu Sąd Najwyższy stwierdził jego bezzasadność.Instytucja warunkowego zawieszenia wykonania kary wiąże się z przepisem art. 54 k.k., uzupełnionym przez art. 384 pkt 2 k.p.k. w tym sensie, że kara powinna uwzględniać nie tylko okoliczności związane z indywidualnym zachowaniem się sprawcy, ale również wagę czynu i postulaty prewencji ogólnej. Oskarżonemu zostało przypisane przestępstwo polegające na zaniedbaniu obowiązków kontroli nad prawidłowym wydatkowaniem pieniędzy państwowych. Tego rodzaju występujące nagminnie przestępstwa narażają na szwank dobro powszechne i dezorganizują życie społeczne, przy czym szkodliwość ich jest znana powszechnie. Z tych względów nie należy stosować do czynu przypisanego - nawiasem mówiąc, czynu ukaranego najniższą dopuszczalną karą więzienia - przepisu art. 61 k.k. (...).