II KRn 648/58

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Kazimierza T., oskarżonego z art. 132 § 1 k.k., po rozpoznaniu założonej przez Ministra Sprawiedliwości rewizji nadzwyczajnej na korzyść oskarżonego od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Katowicach, Wydział VIII Karny w Częstochowie z dnia 29 stycznia 1958 r., na podstawie art. 375, 383 pkt 3, 388 § 1 k.p.k. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Wojewódzkiemu w Katowicach, Wydział VIII Karny w Częstochowie, celem rozpoznania rewizji oskarżonego od wyroku Sądu Powiatowego w Częstochowie z dnia 7 września 1957 r.Uzasadnienie faktyczneRewizja nadzwyczajna Ministra Sprawiedliwości od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Katowicach w Wydziale VIII Karnym w Częstochowie z dnia 29 stycznia 1958 r. zarzuca powyższemu postanowieniu obrazę art. 376 i 408 k.p.k. przez bezpodstawne pozostawienie bez rozpoznania rewizji oskarżonego Kazimierza T. od wyroku Sądu I instancji na skutek błędnego przyjęcia, że zaliczenie tymczasowego aresztu przed ogłoszeniem wyroku może nastąpić w postępowaniu wykonawczym oraz wynikłą stąd obrazę art. 58 k.k., polegającą na niezaliczeniu na poczet wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności okresu tymczasowego aresztowania i wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Wojewódzkiemu w Katowicach w Wydziale VIII - Karnym w Częstochowie do ponownego rozpoznania w postępowaniu rewizyjnym.Sąd Najwyższy wyraził następujący pogląd prawny.Wyrokiem Sądu Powiatowego w Częstochowie z dnia 7 września 1957 r. Kazimierz T. został skazany z mocy art. 132 § 1 k.k. na karę 1 miesiąca aresztu. Pomimo że oskarżony, jak wynika z akt sprawy w toku śledztwa przebywał w areszcie tymczasowym w okresie od dnia 12 lipca do dnia I 9 sierpnia 1957 r., Sąd Powiatowy w Częstochowie nie zaliczył mu tego okresu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności, ani nie uzasadnił, dlaczego odmówił tego zaliczenia.Od tego wyroku założył rewizję oskarżony prosząc Sąd Wojewódzki o naprawienie uchybienia sądu I instancji przez zaliczenie okresu tymczasowego aresztu.Sąd Wojewódzki w Katowicach w Wydziale VIII Karnym w Częstochowie postanowieniem z dnia 29 stycznia 1958 r. pozostawił rewizję bez rozpoznania. W motywach Sąd Wojewódzki podkreślił, że zarzut ten nie może stanowić podstawy rewizji, skoro bowiem zaliczenie aresztu jest regułą, a Sąd Powiatowy nie uzasadnił odmowy zaliczenia aresztu, oczywistym jest, zdaniem Sądu Wojewódzkiego, że w postępowaniu wykonawczym okres tymczasowego aresztu zostanie zaliczony na poczet orzeczonej kary.Stanowisko Sądu Wojewódzkiego co do braku podstaw rewizyjnych i interpretacji art. 408 k.p.k. jest błędne.Z treści bowiem przepisu art. 408 k.p.k. wynika, że w postępowaniu wykonawczym należy zaliczyć na poczet kary okres tymczasowego aresztowania - ale po ogłoszeniu wyroku pierwszej instancji (tzw. areszt międzyinstancyjny), a zatem przepis ten w przedmiotowej sprawie nie może mieć zastosowania.Sama zasada zamieszczenia w sentencji wyroku orzeczenia o zaliczeniu okresu tymczasowego aresztowania, o ile sąd nie postanowił odmówić zaliczenia, co powinno być w każdym przypadku uzasadnione - jest bezsporna. Obowiązek sądu w tym przedmiocie wynika z treści przepisu art. 58 k.k. i 408 k.p.k., jak również z orzecznictwa Sądu Najwyższego (orzeczenie z dnia 25 stycznia 1952 r. OSN 1956 poz. 51, wyrok z dnia 13 kwietnia 1957 r. I K 255/57 Nowe Prawo 1957/7-8).Jeśli zatem sąd I instancji swego obowiązku nie dopełnił, sąd wojewódzki jako rewizyjny winien to uchybienie naprawić orzekając w wyroku zaliczenie okresu tymczasowego aresztowania, wobec czego orzeczono jak w sentencji.