III KKO 8/02
WyrokIzba Cywilna2002-12-13
Skład orzekający: Andrzej Wasilewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym jest właściwe do rozstrzygnięcia sporu o właściwość, gdy sąd powszechny uznał drogę sądową za niedopuszczalną, a organ administracji publicznej przekazał sprawę innemu organowi administracji, nie stwierdzając niewłaściwości drogi administracyjnej?Ratio decidendi
Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym nie jest właściwe do rozstrzygnięcia tzw. negatywnego sporu kompetencyjnego, gdy sąd powszechny odrzucił pozew uznając drogę sądową za niedopuszczalną, a organ administracji publicznej, choć uznał się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy, nie stwierdził niewłaściwości drogi administracyjnej, lecz przekazał sprawę innemu organowi administracji. W takiej sytuacji nie zaistniały przesłanki do rozpoznania sporu kompetencyjnego przez Kolegium.Stan faktyczny
Jacek B. domagał się stwierdzenia nieważności decyzji Rektora Uniwersytetu W. odmawiającej zwolnienia z opłaty za studia. Sąd Okręgowy we Wrocławiu odrzucił jego pozew, uznając drogę sądową za niedopuszczalną. Następnie Minister Edukacji Narodowej i Sportu, uznając się za niewłaściwy do rozpatrzenia wniosku, przekazał sprawę Rektorowi Uniwersytetu W., nie stwierdzając jednak niewłaściwości drogi administracyjnej. Jacek B. wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Ministrem a Sądem Okręgowym.Rozstrzygnięcie
Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym oddaliło wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.Pełny tekst orzeczenia
Postanowienie z dnia 13 grudnia 2002 r. III KKO 8/02 Przewodniczący SSN Andrzej Wasilewski (sprawozdawca), Sędziowie SN: Józef Iwulski, Jerzy Kwaśniewski, przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości Małgorzata Kosicka, przedstawiciel Ministra Edukacji Narodowej Teresa Budryk. Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym po rozpoznaniu na roz-prawie w dniu 13 grudnia 2002 r. sprawy z wniosku Jacka B. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Ministrem Edukacji Narodowej a Sądem Okręgowym we Wro-cławiu w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji odmawiającej zwolnienia z opłaty za zajęcia dydaktyczne na studiach zaocznych. o d d a l i ł wniosek. U z a s a d n i e n i e Jacek B. wniósł na podstawie art. 192 § 1 pkt 2 KPA o rozstrzygnięcie przez Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym negatywnego sporu kompeten-cyjnego pomiędzy organem administracji publicznej a sądem powszechnym w spra-wie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji Rektora Uniwersytetu W. z dnia 17 września 1997 r. [...] odmawiającej mu przyznania zwolnienia z obowiązku uiszczenia opłaty za zajęcia dydaktyczne na studiach zaocznych. W uzasadnieniu swego wniosku wskazał na następujące okoliczności: Po pierwsze, wskazał na postanowienie z dnia 24 września 2001 r. [...] wyda-ne przez Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu, na podstawie art. 199 § 1 pkt 1 i § 3 KPC i odrzucające pozew Jacka B. skierowany przeciwko Rektorowi Uniwersytetu W., w którym powód domagał się stwierdzenia nieważności decyzji Rektora Uniwersytetu W. z dnia 17 września 1997 r. [...] w przedmiocie opłaty za studia za semestr zimowy w roku akademickim 1997/1998 - w danym wypadku decyzji odmawiającej zwolnienia powoda z obowiązku uiszczenia takiej opłaty. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd Okręgowy stwierdził w szcze-gólności, że: po pierwsze - roszczenie powoda w niniejszej sprawie nie ma charakte-
2 ru roszczenia ze stosunku pracy, o którym mowa jest w art. 476 § 1 KPC, bowiem powoda ani nie łączył, ani też nie łączy z pozwanym ani stosunek pracy, ani też inny stosunek prawny, do którego z mocy odrębnych przepisów stosuje się przepisy prawa pracy; po drugie - odmowa zwolnienia z opłaty za zajęcia dydaktyczne jest decyzją administracyjną w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, a w takim wypadku stronie przysługuje także prawo wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 161 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385 ze zm.), jednakże dopiero po wyczerpaniu admini-stracyjnego toku instancji, czyli w rozpoznawanej sprawie - po wniesieniu odwołania od decyzji Rektora Uniwersytetu W. do Ministra Edukacji Narodowej (art.17 pkt 3 KPA), co znalazło wyraz także w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Ad-ministracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 12 stycznia 2000 r. [...] odrzucającym skargę Jacka B. na inne rozstrzygnięcie Rektora Uniwersytetu W. za-warte w skierowanym do powoda piśmie [...]. Po drugie, wskazał na przekazane mu do wiadomości pismo Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 stycznia 2002 r. [...] skierowane do Rektora Uniwersytetu W. - prof. dr hab. Romualda G., w którym Ministerstwo Edukacji Naro-dowej i Sportu poinformowało Rektora Uniwersytetu W. o tym, że „Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karny przysłał do załatwienia według właściwości Ministrowi Edukacji Narodowej i Sportu sprawę p. Jacka B. w przedmiocie stwierdzenia nieważ-ności decyzji Rektora Uniwersytetu W. z dnia 17.09.1997 r. [...] dot. zwolnienia z opłat wraz z postanowieniem z dnia 9 października 2001 r.”, wyjaśniając równocze-śnie, iż: „w świetle art. 23 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnic-twie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385 z późn. zm.) ustalenie oraz wprowadzenie opłat za zajęcia dydaktyczne traktowane jest jako wewnętrzna sprawa uczelni, mieszcząca się w zakresie jej gospodarki finansowej. Wysokość opłat oraz zwalnianie od nich, to elementy tej gospodarki, za które uczelnia odpowiada jako samodzielny podmiot prawa. Ponadto (...) w świetle art. 31 ustawy o szkolnictwie wyższym, Ministrowi Edukacji Narodowej i Sportu przysługuje prawo nadzoru nad działalnością uczelni, w tym nad uchwałami dotyczącymi gospodarki finansowej uczelni, nie jest jednak uprawniony do ingerowania w rozstrzygnięcia organów uczelni skierowane do stu-dentów w sprawach, w których organy te winny kierować się obowiązującymi przepi-sami oraz możliwościami finansowymi uczelni. Domniemanie kompetencji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w zakresie tych spraw jest nieuprawnione, gdyż nie
3 znajduje ono żadnych podstaw w ustawie”. W konsekwencji, Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu uznając, że organem właściwym do podejmowania rozstrzygnięć w tego typu sprawach jest rektor uczelni, na podstawie art. 65 KPA przekazało Rek-torowi Uniwersytetu W. do rozpatrzenia wniosek Jacka B. o stwierdzenie nieważności decyzji Rektora Uniwersytetu W. z dnia 17 września 1997 r. [...] w przedmiocie opłat za studia za semestr zimowy w roku akademickim 1997/198. Kolegium Kompetencyjne przy Sadzie Najwyższym zważyło, co następuje: Negatywny spór kompetencyjny ma miejsce w sytuacji, gdy w sprawie za nie-właściwy uznaje się zarówno organ administracji publicznej, jak i sąd (art. 192 § 1 pkt 2 KPA). W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu postanowieniem z dnia 24 września 2001 r. [...], wydanym na podstawie art. 199 § 1 pkt 1 i § 3 KPC, odrzucił pozew Jacka B. skierowany przeciwko Rektorowi Uniwersytetu W., w którym powód domagał się stwierdzenia nieważności decyzji Rektora Uniwersytetu W. z dnia 17 września 1997 r. [...] w przedmiocie opłaty za studia za semestr zimowy w roku akademickim 1997/1998 oraz uznał, że w przedmiocie stwierdzenia nieważności wymienionej de-cyzji Rektora Uniwersytetu W. droga sądowa przed sądem powszechnym jest niedo-puszczalna. Natomiast, w dotyczącym tej samej sprawy piśmie pismo Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 stycznia 2002 r. [...], skierowanym do Rektora Uniwersytetu W. - prof. dr hab. Romualda G., Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu uznało się wprawdzie za niewłaściwe do jej rozpoznania, jednakże nie stwier-dziło, że sprawa ta powinna zostać załatwiona w postępowaniu sądowym, lecz uznało, że - w jego opinii - organem właściwym do podejmowania rozstrzygnięć w tego typu sprawach jest inny organ, a mianowicie rektor uczelni i w konsekwencji, na podstawie art. 65 § 1 KPA, sprawę tę przekazało do załatwienia Rektorowi Uniwer-sytetu W. Oznacza to, że dotychczas w rozpoznawanej sprawie nie została stwier-dzona przez organy administracji publicznej niewłaściwość drogi administracyjnej dla rozpoznania wniosku Jacka B. o stwierdzenie nieważności decyzji Rektora Uniwer-sytetu W. z dnia 17 września 1997 r. [...] w przedmiocie opłat za studia za semestr zimowy w roku akademickim 1997/198. W tej sytuacji, w rozpoznawanej sprawie nie zaistniały okoliczności uzasadniające rozpoznanie przez Kolegium Kompetencyjne
4 przy Sądzie Najwyższym tzw. negatywnego sporu kompetencyjnego, o którym mowa jest w art. 192 § 1 pkt 2 KPA. Biorąc powyższe pod uwagę, Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyż-szym na podstawie art. 316 § 1 KPC w związku z art. 195 i art. 190 KPA orzekło jak w sentencji. ========================================
Powiązane orzeczenia
- III PO 4/95 1995-03-29Czy Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym powinno rozpoznać wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, gdy wnioskodawca nie twierdzi, że sąd odmówił rozpoznania jego roszczeń w zakresie swojej właściwości?
- III KKO 8/01 2001-12-13Czy Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym jest właściwe do rozstrzygnięcia sporu o właściwość między Samorządowym Kolegium Odwoławczym a Naczelnym Sądem Administracyjnym w przedmiocie stwierdzenia nieważności uch…
- III KKO 13/01 2002-01-11Czy Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym jest właściwe do rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego dotyczącego dopuszczalności odrębnego postępowania sądowego w przedmiocie unieważnienia aktu mianowania pracownika,…
- III KKO 1/98 1998-07-08Czy negatywny spór kompetencyjny powstaje, gdy sąd powszechny, zamiast odrzucić pozew z powodu niedopuszczalności drogi sądowej, błędnie przekazuje sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu?
- III CO 5/86 1987-04-10Czy Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym jest właściwe do rozstrzygnięcia sporu o właściwość między organem administracji państwowej a sądem, gdy sprawy toczące się przed tymi organami nie są tożsame co do stron…
Powołane przepisy
art. 192 § 1 pkt 2 KPart. 199 § 1 pkt 1art. 476 § 1 KPCart. 161art.17 pkt 3 KPart. 23 ust. 2art. 31art. 65 KPart. 65 § 1 KPart. 316 § 1 KPCart. 195art. 190 KP
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 23.07.2026. · PDF źródłowy