III PRN 64/69

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN W. Rejman.Sędziowie SN: W. Formański, A. Filcek (sprawozdawca).Uzasadnienie faktycznePowódka Teresa W. wniosła o przywrócenie jej do pracy w Zakładach Gastronomicznych w Z. oraz o zapłatę za czas pozostawania bez pracy.Sąd Powiatowy w Z. powództwo oddalił i ustalił, że powódka zatrudniona w pozwanych zakładach jako kelnerka została zwolniona z pracy ze skutkiem natychmiastowym za to, że we wrześniu 1967 r. na bloczku, na podstawie którego wydawano kelnerkom z kuchni potrawy, przerobiła cyfrę "2" na "1", gdy zaś personel kuchenny zauważył tę przeróbkę, powódka oświadczyła, że jeden kotlet wzięła do zjedzenia dla siebie.Sąd Wojewódzki w K. oddalił rewizję powódki od wyroku Sądu Powiatowego i podzielając ustalenia tegoż Sądu stwierdził, że w szczególności fakt przerobienia przez powódkę bloczka stanowi przestępstwo uniemożliwiające zatrudnienie powódki w charakterze kelnerki. Ponieważ zaś zwolnienie powódki nastąpiło ustnie bez zachowania formy wymaganej w art. 9 dekretu z dnia 18 stycznia 1956 r. Sąd Wojewódzki uznał, że wyrok Sądu Powiatowego odpowiada prawu, gdyż powódka dochodząc zgłoszonych roszczeń nadużywa prawa (art. 5 k.c.). Rewizja nadzwyczajna Generalnego Prokuratora oparta na zarzucie rażącego naruszenia art. 9 i 14 dekretu z dnia 18 stycznia 1956 r.m.in. podnosiła, że Sądy nie wzięły pod uwagę sytuacji życiowej powódki (powódka znajdowała się w 6 miesiącu ciąży i liczyła 21 lat), uwzględnienie której pozwala dojść do wniosku, że jej naganne postępowanie nie stanowiło ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych uzasadniających rozwiązanie z nią stosunku pracy ze skutkiem natychmiastowym.