III PRN 92/68

WyrokIzba Cywilna1969-10-01

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pracownik, który w okresie od 1 stycznia 1967 r. do 31 grudnia 1967 r. był zatrudniony w pełnym wymiarze godzin w zakładzie pracy, w którym występowały szkodliwe dla zdrowia czynniki, ma prawo do dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 12 dni roboczych, mimo że w tym samym okresie był zatrudniony w niepełnym wymiarze godzin w innym zakładzie pracy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że pracownikowi, który w danym roku kalendarzowym był zatrudniony w pełnym wymiarze godzin w jednym zakładzie pracy, a jednocześnie w niepełnym wymiarze godzin w innym, nie przysługuje dodatkowy urlop wypoczynkowy z tytułu pracy w warunkach szkodliwych dla zdrowia. Prawo do dodatkowego urlopu jest uzależnione od łącznego wymiaru czasu pracy w warunkach szkodliwych, który musi wynosić co najmniej pełny wymiar czasu pracy w zakładzie pracy, w którym występują te czynniki.
Stan faktyczny
Pracownik był zatrudniony w pełnym wymiarze godzin w jednym zakładzie pracy od 1 stycznia 1967 r. do 31 grudnia 1967 r., gdzie występowały szkodliwe dla zdrowia czynniki. Jednocześnie w tym samym okresie był zatrudniony w niepełnym wymiarze godzin w innym zakładzie pracy. Pracownik dochodził prawa do dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 12 dni roboczych.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił kasację pracownika, potwierdzając tym samym brak prawa do dodatkowego urlopu wypoczynkowego w opisanej sytuacji.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia K. Marowski.Sędziowie: M. Piekarski (sprawozdawca), St. Rejman.

Powiązane orzeczenia

Źródło: Sąd Najwyższy, repozytorium https://repozytorium2.sn.pl, pozyskano 29.10.2026. Treść przetworzona przez legal-ai.pl (konwersja tekstu, podział na fragmenty, analiza AI, powiązania z innymi danymi); Sąd Najwyższy nie zatwierdza tych materiałów ani nie ponosi za nie odpowiedzialności.