III SW 171/10

Izba Cywilna2010-07-20

Skład orzekający: Jerzy Kuźniar, Roman Kuczyński, Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo kwestionujące pełnienie funkcji przez Komisarza Wyborczego stanowi protest wyborczy w rozumieniu ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że pismo kwestionujące pełnienie funkcji przez Komisarza Wyborczego nie jest protestem wyborczym w rozumieniu art. 72 ust. 1 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Protest wyborczy może być wniesiony jedynie z powodu naruszenia przepisów ustawy lub popełnienia przestępstwa przeciwko wyborom, które miało wpływ na wynik wyborów, i dotyczy wyłącznie ważności wyboru osoby wskazanej jako wybrany Prezydent. Ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia protestu przeciwko innej osobie.
Stan faktyczny
W. K. złożył pismo zatytułowane „Protest” przeciwko Komisarzowi E. P. z Okręgowej Komisji Wyborczej w C., kwestionując jego prawo do pełnienia funkcji. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym. Sąd rozważał, czy złożone pismo spełnia wymogi protestu wyborczego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uznał, że protest nie jest protestem wyborczym w rozumieniu art. 72 ust. 1 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III SW 171/10 POSTANOWIENIE Dnia 20 lipca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Roman Kuczyński SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z protestu W. K. przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: uznać, że protest nie jest protestem wyborczym w rozumieniu art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 72, poz. 467). Uzasadnienie W piśmie zatytułowanym „Protest”, W. K. złożył „protest przeciwko Komisarzowi E. P. z Okręgowej Komisji Wyborczej w C. Nr […]”, wskazując, że Komisarz Wyborczy „nie powinien pełnić zaszczytnej funkcji (...)”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 129 Konstytucji RP wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie. Ustawa z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2 2010 r. Nr 72 , poz. 467) stanowi, że protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej może być wniesiony z powodu naruszenia przepisów ustawy albo z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, jeżeli to naruszenie lub przestępstwo miało wpływ na wynik wyborów (art. 72 ust. 1 ustawy). Wynika stąd jednoznacznie, że protest może dotyczyć jedynie ważności wyboru osoby, która została wskazana jako wybrany Prezydent w podanym do publicznej wiadomości obwieszczeniu Państwowej Komisji Wyborczej (art. 69 ust. 1 ustawy). Ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia protestu we wskazanym wyżej trybie przeciwko innej osobie. W swoim piśmie z dnia 8 lipca 2010 r. W. K. protestuje nie przeciwko ważności wyboru osoby, która została wskazana jako wybrany Prezydent w podanym obwieszczeniu Państwowej Komisji Wyborczej, ale przeciwko osobie, która pełniła funkcję „Komisarza z Okręgowej Komisji Wyborczej”. Takie pismo wykraczające poza zakres przedmiotowy protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej, o jakim stanowi art. 72 ust. 1 ustawy, nie jest protestem wyborczym w rozumieniu tego przepisu. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 72 ust. 1art. 129art. 69 ust. 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 26.07.2026. · PDF źródłowy