III SW 274/95

Izba Cywilna1995-11-23

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo dotyczące niewłaściwego zachowania członków Obwodowej Komisji Wyborczej i zamknięcia lokalu wyborczego przed jego otwarciem, złożone przed ogłoszeniem wyników wyborów prezydenckich, może być uznane za protest wyborczy w rozumieniu art. 72 ust. 1 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że pismo Mieczysława R. nie stanowi protestu wyborczego w rozumieniu art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Protest przeciwko wyborowi Prezydenta może być wniesiony jedynie po dokonaniu wyboru i jego ogłoszeniu. Pisma kierowane do Sądu Najwyższego przed tym etapem, nawet jeśli dotyczą naruszeń przepisów wyborczych, nie spełniają wymogów formalnych protestu.
Stan faktyczny
Mieczysław R. skierował pismo do Sądu Najwyższego, opisując niewłaściwe zachowanie członków Obwodowej Komisji Wyborczej i fakt, że lokal wyborczy był zamknięty przed godziną otwarcia. Do pisma dołączył skargę złożoną do Państwowej Komisji Wyborczej oraz odpowiedź z tej komisji. Pismo zostało złożone po pierwszej turze głosowania, ale przed ogłoszeniem wyników wyborów prezydenckich.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uznał pismo Mieczysława R. za niebędące protestem w rozumieniu art. 72 ust. 1 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie z dnia 23 listopada 1995 r. III SW 274/95 Przewodniczący SSN: Teresa Romer (sprawozdawca), Sędziowie SN: Adam Józefowicz, Andrzej Kijowski, Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 1995 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy z protestu Mieczysława R. przeciwko zachowaniu członków Obwodowej Komisji Wyborczej p o s t a n o w i ł: uznać, że pismo Mieczysława R. nie jest protestem w rozumieniu art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 67, poz. 398 ze zm.). U z a s a d n i e n i e Mieczysław R. w piśmie skierowanym do Pierwszego Prezesa Sądu Najwyż-szego opisywał niewłaściwe zachowanie członków Obwodowej Komisji Wyborczej Nr 5 w Marysinie Wawerskim podczas pierwszej tury głosowania na Prezydenta RP. Dołą-czył swoje pismo złożone w dniu 6 listopada 1995 r. w Państwowej Komisji Wyborczej będące skargą na to, że lokal, w którym mieściła się Komisja, był zamknięty o godzinie 5.30 rano. Do pisma przesłanego do Sądu Najwyższego załączył także odpis orzeczenia Komisji Lekarskiej z 9 grudnia 1986 r., którym zaliczono go do II grupy inwalidów oraz odpowiedź Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 9 listopada 1995 r. Wyb. 0109/145/95. W odpowiedzi tej poinformowano, że wyborcy nie mogli przebywać w lokalu wyborczym przed jego otwarciem oraz przed terminem głosowania, które odbywało się między 600 a 2000 Sąd Najwyższy rozważył, co następuje: Zgodnie z art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 67, poz. 398 ze zm.) przeciwko wyborowi Prezydenta może być wniesiony protest z powodu naruszenia przepisów tej ustawy albo z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, jeżeli to naruszenie lub przestępstwo mogło wywrzeć wpływ na wynik wyborów. Z przepisu tego wynika, że protest może być złożony "przeciwko wyborowi Prezydenta". Jest to więc dopuszczalne dopiero po dokonanym wyborze konkretnej osoby na urząd Prezydenta i podaniu tego do publicznej wiadomości w formie obwieszczenia przez Państwową Komisję Wyborczą. Prowadzi to do wniosku, że pisma kierowane do Sądu Najwyższego przed obwieszczeniem o dokonanym wyborze Prezydenta, choćby nadano im formę protestu wyborczego i choćby zawierały one zarzuty naruszenia ustawy z dnia 27 września 1990 r. lub popełnienia przestępstwa, nie mogą być uznane za protest przeciwko wyborowi Prezydenta w rozumieniu art. 72 ust. 1 cyt. ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Za protest w powołanym rozumieniu nie może być więc w szczególności uznane pismo złożone po pierwszym głosowaniu, gdy żaden z kandydatów na Prezydenta nie uzyskał większości bezwzględnej ważnie oddanych głosów (art. 8b ust. 1 cyt. ustawy z dnia 27 września 1990 r.). W takim przypadku nie dochodzi bowiem do wyboru Prezydenta i konieczne jest przeprowadzenie drugiej tury głosowania. Mieczysław R. nadesłał swoje pismo przed dokonaniem wyboru Prezydenta, a ponadto w piśmie tym poruszył sprawę, która nie dotyczy wyboru Prezydenta. Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. ========================================

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 72 ust. 1art. 8b ust. 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 24.07.2026. · PDF źródłowy