III URN 33/78

WyrokIzba Cywilna1978-11-16

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia SN: Z. Świeboda. Sędziowie SN: E. Berutowicz, T. Kasiński (sprawozdawca). SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy z wniosku Teresy P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych - Oddział w Słupsku o rentę inwalidzką na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od wyroku Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Koszalinie z dnia 27 października 1977 r. uchylił zaskarżony wyrok i zmieniając decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - Oddział w Słupsku z dnia 28.II.1977 r. przyznał Teresie P. rentę inwalidzką III grupy inwalidów z tytułu choroby zawodowej od dnia 3 lutego 1977 r. Uzasadnienie faktyczneU wnioskodawczyni stwierdzona została decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 22.XI.1976 r. choroba zawodowa w postaci wirusowego zapalenia wątroby, na którą zapadła ona, pracując jako pielęgniarka w oddziale chorób wewnętrznych Wojewódzkiego Szpitala w S. i pozostając w kontakcie zawodowym z chorymi oraz materiałem i sprzętem zainfekowanym wirusem. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił wnioskodawczyni przyznania renty inwalidzkiej z tytułu choroby zawodowej, gdyż orzeczeniami Obwodowej i Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej nie została zaliczona do żadnej z grup inwalidzkich. Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, rozpoznając sprawę na skutek odwołania wnioskodawczyni, ustalił na podstawie opinii biegłych, że wnioskodawczyni cierpi na schorzenie wątroby, będące następstwem przebytego wirusowego zapalenia wątroby i kwalifikujące wnioskodawczynię zdaniem biegłych do III grupy inwalidów z ogólnego stanu zdrowia. W związku z tym Sąd ten wyrokiem z dnia 27.X.1977 r. zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał wnioskodawczyni prawo do renty inwalidzkiej według III grupy inwalidów z ogólnego stanu zdrowia od dnia 3.II.1977 r.Minister Sprawiedliwości w rewizji nadzwyczajnej od tego wyroku wniósł o jego uchylenie i przyznanie wnioskodawczyni renty inwalidzkiej z tytułu choroby zawodowej lub przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, podnosząc, że konkluzja opinii biegłych pozostaje w sprzeczności z jej uzasadnieniem łączącym aktualne schorzenia wnioskodawczyni z przebytą chorobą zawodową w postaci wirusowego zapalenia wątroby. Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja trafnie zarzuca naruszenie prawa materialnego przez nieprawidłową ocenę przyczyny inwalidztwa wnioskodawczyni i w konsekwencji tego wadliwe ustalenie jej uprawnień rentowych. Według opinii biegłych lekarzy W.S. i Z.N., złożonej w postępowaniu przed Okręgowym Sądem Pracy, stwierdzone przez nich u wnioskodawczyni schorzenie w postaci przewlekłego zapalenia wątroby jest następstwem przebytego wirusowego zapalenia wątroby, przy czym w dalszym uzasadnieniu opinii biegli podkreślili, że obniżenie zdolności wnioskodawczyni do zatrudnienia spowodowane zostało chorobą zawodową ("zaistnienie choroby zawodowej w znaczny stopniu obniża zdolność do zarobkowania"). Zakwalifikowanie więc w pisemnej opinii biegłych inwalidztwa wnioskodawczyni jako inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia było błędne i powinno być przedmiotem krytycznej oceny ze strony Okręgowego Sądu, a przede wszystkim czyniło koniecznym przesłuchanie biegłych na rozprawie na tę okoliczność. Okazało się też następnie - przy wyjaśnieniu przez Okręgowy Sąd tej kwestii w związku z pismem wnioskodawczyni z dnia 3.III.1978 r. - że zawarta w opinii nieprawidłowa kwalifikacja była wynikiem błędu maszynowego, co stwierdził kierownik zespołu biegłych w piśmie z dnia 28.IV.1978 r. skierowanym do Sądu. Powyższe zmodyfikowane stanowisko biegłych odpowiada prawidłowej wykładni pojęcia inwalidztwa pozostającego w związku z chorobą zawodową, związek ten bowiem nie polega tylko na istnieniu przewlekłego schorzenia o charakterze choroby zawodowej, lecz dotyczy również innego schorzenia lub upośledzenia sprawności ustroju, które - jak w niniejszym przypadku - jest bezpośrednim następstwem przebycia choroby zawodowej o ostrym przebiegu. Z tych przyczyn zaskarżony wyrok podlegał zmianie jak sentencji (art. 422 § 1 k.p.c. w związku z art. 277 § 2 k.p.).

Powołane przepisy

art. 422 § 1 KPCart. 277 § 2 KP§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026.