IV CNP 52/14

Sygn. akt IV CNP 52/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 marca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie ze skargi wnioskodawcy Z. R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 4 czerwca 2013 r. w sprawie z wniosku Z. R. i L. R. przy uczestnictwie S. P. i K. O. o zniesienie współwłasności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 marca 2015 r., 1) odrzuca skargę; 2) zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki K. O. kwotę 1 800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3) przyznaje adw. E. R. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w S. kwotę 1 800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych), powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. UZASADNIENIE 2 Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2012 r. Sąd Rejonowy w S. zniósł współwłasność opisanej w sentencji nieruchomości przez ustanowienie odrębnej własności lokali, które przyznał na wyłączną własność wnioskodawcom oraz uczestnikom postępowania, określił części wspólne nieruchomości oraz zasądził dopłaty, w tym dopłatę w kwocie 21 959 zł od uczestniczki K. O. na rzecz wnioskodawców. W wyniku apelacji K. O. Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z dnia 4 czerwca 2013 r. zmienił częściowo zaskarżone postanowienie między innymi w ten sposób, że uchylił orzeczenie o zasądzeniu dopłaty w kwocie 21 959 zł od K. O. na rzecz wnioskodawców. Wnioskodawca wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem tej części orzeczenia Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, oprócz innych elementów konstrukcyjnych, powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego dotyczy (pkt 4) oraz wykazanie, że wzruszenie tego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe(pkt 5). Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaganie jest spełnione wtedy, gdy skarżący przedstawi wyodrębniony wywód prawny, w którym wskaże, że szkoda wystąpiła, określi jej rodzaj, postać, wysokość i czas powstania oraz związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia będącego przedmiotem skargi, a także przedstawi dowody lub inne środki uwiarygodniające powstanie szkody (porównaj między innymi postanowienia z dnia 31 stycznia 2006 r. IV CNP 38/05, OSNC 2006/7-8/141 oraz z dnia 22 listopada 2005 r. I CNP 19/05 i z dnia 23 września 2005 r. III CNP 5/05, niepubl.). Rozpoznawana skarga nie spełnia tego wymagania, gdyż nie określono w niej rodzaju, postaci ani czasu powstania szkody, jak również nie wskazano żadnych dowodów ani innych środków stanowiących ich surogaty, uwiarygodniających powstanie szkody i związek przyczynowy między nią a wydaniem zaskarżonego orzeczenia. 3 Skarga nie spełnia też wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., bowiem skarżący nie wykazał, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze skargi kasacyjnej nie było i nie jest możliwe. Powołał się bowiem w tym zakresie na niedopuszczalność skargi kasacyjnej wynikającą z art. 3982 § 1 k.p.c., podczas gdy sprawa, w której wydano zaskarżone orzeczenie jest sprawą o zniesienie współwłasności toczącą się w postępowaniu nieprocesowym, w którym o dopuszczalności skargi kasacyjnej między innymi ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia decyduje nie przepis art. 3982 § 1 k.p.c., lecz przepisy art. 5191 k.p.c., których skarżący nie powołał ani nie przeanalizował na ich tle kwestii dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawie. Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 w zw. z art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c. odrzucił skargę. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 520 § 3 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c., a o zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy z urzędu orzeczono na podstawie § 19 i 20 w zw. z § 13 ust. 4 pkt 2 oraz § 2 ust. 3 i § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst: Dz. U. z 2013 r., poz. 461).