IV CNP 58/15

Izba Cywilna2016-04-14

Skład orzekający: Iwona Koper

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, oparta na zarzucie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, może zostać przyjęta do rozpoznania, jeśli nie wykazuje kwalifikowanej niezgodności z prawem?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, uznając, że nie przedstawiono argumentacji uzasadniającej stwierdzenie kwalifikowanej niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku. Orzeczenie niezgodne z prawem w rozumieniu przepisów o odpowiedzialności odszkodowawczej jest orzeczeniem niewątpliwie sprzecznym z zasadami i przepisami, albo wydanym w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy.
Stan faktyczny
Powód Z. G. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S., który oddalił jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego w S. oddającego częściowo powództwo o zapłatę i podwyższenie renty. Skarżący zarzucił niezgodność wyroku z art. 228 § 2 k.p.c. oraz art. 365 § 1 k.p.c.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CNP 58/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 30 września 2014 r., sygn. akt IV Ca […] w sprawie z powództwa Z. G. przeciwko P. […] Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę i podwyższenie renty, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2016 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE W sprawie z powództwa Z. G. przeciwko P. […] S.A. w W. o zapłatę i podwyższenie renty Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z dnia 30 września 2014 r. oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w S. oddającego częściowo powództwo. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego skarżący Z. G. wskazał na niezgodność tego wyroku z art. 228 § 2 k.p.c. oraz art. 365 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w zw. z art. 4171 § 2 k.c. jest orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadami i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami i ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć, albo zostało wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej. Sytuacja taka nie zachodzi, gdy wyrok mimo nawet oczywiście błędnej wykładni określonych przepisów prawa ostatecznie w okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy odpowiada prawu. Niezgodność orzeczenia z prawem powodująca odpowiedzialność odszkodowawczą zachodzi bowiem wówczas, gdy orzeczenie zostało wydane w następstwie rażąco błędnej wykładni prawa, która ma przy tym charakter kwalifikowany, elementarny, oczywisty tylko bowiem w takim przypadku orzeczeniu sądu można przypisać cechę bezprawności (wyrok SN z dnia 21 lutego 2007 r., I CNP 71/06 nie publ.). Uzasadnienie wniesionej skargi nie przedstawia argumentacji, która dawałaby podstawę do stwierdzenia tak rozumianej kwalifikowanej niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku, co uzasadnia odmowę przyjęcia jej do rozpoznania na podstawie art. 4249 k.p.c. aw db

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 228 § 2 KPCart. 365 § 1 KPCart. 4241 KPCart. 4171 § 2 KCart. 4249 KPC§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy