IV CNP 63/15

Izba Cywilna2016-04-27

Skład orzekający: Iwona Koper

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku podlega rozpoznaniu, jeśli nie przedstawia argumentacji wskazującej na kwalifikowaną niezgodność z prawem?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku do rozpoznania, gdy skarżący nie przedstawia argumentacji wskazującej na kwalifikowaną niezgodność z prawem. Niezgodność orzeczenia z prawem musi mieć charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty, aby można było przypisać mu cechę bezprawności.
Stan faktyczny
Powódka J. K. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego, który obniżył zasądzoną na jej rzecz kwotę. Skarżąca wskazała na naruszenie przepisów dotyczących własności lokali oraz warunków technicznych budynków. Sąd Najwyższy uznał, że uzasadnienie skargi nie wykazało kwalifikowanej niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CNP 63/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 kwietnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie ze skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt I ACa […], w sprawie z powództwa J. K. przeciwko M. B. Z. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 kwietnia 2016 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania. UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w […] w uwzględnieniu apelacji pozwanego M. B. Z. zmienił wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 7 grudnia 2012 r. w ten sposób, że zasądzoną nim na rzecz powódki J. K. kwotę 25 977,76 zł obniżył do kwoty 10 900,78 zł. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego, skarżąca J. K. wskazała na niezgodność zaskarżonego wyroku z art. 207 k.c. i art. 3 ust. 1-5, art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własność lokali oraz art. 134 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 2 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w zw. z art. 4171 § 2 k.c. jest orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadami i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami i ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć, albo zostało wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej. Niezgodność orzeczenia z prawem powodująca odpowiedzialność odszkodowawczą musi więc mieć charakter kwalifikowany, elementarny, oczywisty tylko bowiem w takim przypadku orzeczeniu sądu można przypisać cechę bezprawności (wyrok SN z dnia 21 lutego 2007 r., I CNP 71/06 nie publ.). Uzasadnienie wniesionej skargi nie przedstawia argumentacji, która dawałaby podstawę do stwierdzenia tego rodzaju kwalifikowanej niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku, co uzasadnia odmowę przyjęcia jej do rozpoznania na podstawie art. 4249 k.p.c. db

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 207 KCart. 3 ust. 1art. 12 ust. 2art. 134art. 4241 KPCart. 4171 § 2 KCart. 4249 KPC§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy