I CNP 9/14

Sygn. akt I CNP 9/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 września 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie ze skargi G. S.A. w W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt XXIII Ga […], wydanego w sprawie z powództwa Z. W. przeciwko G. S.A. w W. o wydanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 września 2014 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania; zasądza od G. S.A. w W. na rzecz Z. W. kwotę 600 (sześćset) zł tytułem kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi. UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w W. w uwzględnieniu apelacji powódki zmienił wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 18 kwietnia 2012 r. i nakazał pozwanej G. S.A. w W. wydanie powódce Z. W. oryginału weksla wystawionego na zabezpieczenie umowy współpracy. 2 W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego, strona pozwana wskazała na niezgodność zaskarżonego wyroku z art. 483 § 1 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w zw. z art. 4171 § 2 k.c. jest orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadami i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami i ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć, albo zostało wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej. Niezgodność orzeczenia z prawem powodująca odpowiedzialność odszkodowawczą musi więc mieć charakter kwalifikowany, elementarny, oczywisty tylko bowiem w takim przypadku orzeczeniu sądu można przypisać cechę bezprawności (wyrok SN z dnia 21 lutego 2007 r., I CNP 71/06 nie publ.). Uzasadnienie wniesionej skargi nie przedstawia argumentacji, która dawałaby podstawę do stwierdzenia tego rodzaju kwalifikowanej niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku, co uzasadnia odmowę przyjęcia jej do rozpoznania na podstawie art. 4249 k.p.c. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1, 39821 i 42412 k.p.c. przy uwzględnieniu stawek wynagrodzenia przewidzianych w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r, poz. 490). aw