IV CNP 70/11

Sygn. akt IV CNP 70/11 POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 kwietnia 2009 r., w sprawie z powództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Rejonowemu w G. i Sądowi Rejonowemu w G.P. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 listopada 2011 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Powód J. J. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 kwietnia 2009 r., w którym Sąd oddalił jego zażalenie na postanowienie o odmowie zwolnienie powoda od kosztów sądowych powyżej kwoty 150 zł oraz odmowie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który przysługuje jedynie od orzeczeń wyraźnie wskazanych w art. 4241 § 1 i 2 k.p.c. Z tych zapisów wyraźnie wynika, iż skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie, oraz postanowień co do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 4241, art. 5192, art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i nowy art. 1215 § 3). Od innych prawomocnych orzeczeń skarga nie przysługuje, a jeżeli przez ich wydanie została wyrządzona szkoda, strona może dochodzić jej wynagrodzenia bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, czyli przed sądem powszechnym, bezpośrednio od Skarbu Państwa, w sprawie o odszkodowanie (art. 4241a § 3 k.p.c.). Powód złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G., którym oddalono jego zażalenie na postanowienie o odmowie zwolnienie powoda od kosztów sądowych powyżej kwoty 150 zł oraz odmówiono mu ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Zaskarżone orzeczenie nie mieści się zatem w kręgu orzeczeń zaskarżalnych tym nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, a konsekwencji skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe, stosownie do treści art. 4248 § 1 k.p.c., skargę należało odrzucić, o czym orzeczono jak sentencji. md