IV CSK 100/14

WyrokIzba Cywilna2014-07-16

Skład orzekający: Mirosław Bączyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie o ustanowienie służebności przesyłu za wynagrodzeniem występują przesłanki uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy skarżący podnosi zagadnienie prawne dotyczące kryteriów obliczenia „odpowiedniego wynagrodzenia” w rozumieniu art. 3052 § 2 k.c.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, stwierdzając, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono już kryteria wyznaczające rozmiar „odpowiedniego wynagrodzenia w zamian za ustanowienie służebności przesyłu” w rozumieniu art. 3052 § 2 k.c. Wskazano, że formuła ta stanowi element prawa sędziowskiego pozwalającego na indywidualizację kryteriów do okoliczności danej sprawy.
Stan faktyczny
Wnioskodawcy domagali się ustanowienia służebności przesyłu na swojej nieruchomości na rzecz przedsiębiorstwa, które korzysta z posadowionej na tej nieruchomości podziemnej sieci cieplnej. Sąd pierwszej instancji ustanowił służebność, a sąd drugiej instancji oddalił apelację wnioskodawców. Wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, podnosząc zagadnienie prawne dotyczące kryteriów obliczenia „odpowiedniego wynagrodzenia” za ustanowienie służebności przesyłu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzekł, że każdy z uczestników ponosi koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem w sprawie.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 100/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 lipca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku H. Z., J. Z. i R. Z. przy uczestnictwie […] Przedsiębiorstwa […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o ustanowienie służebności przesyłu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lipca 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 31 października 2013 r., sygn. akt I Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. ustala, że każdy z uczestników postępowania ponosi koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem w sprawie. 2 UZASADNIENIE Wnioskodawcy złożyli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 23 czerwca 2013 r., w którym oddalono apelację tych wnioskodawców, wniesioną na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 7 maja 2013 r. W postanowieniu tym rozstrzygnięto o obciążeniu nieruchomości wnioskodawców, opisaną w pozwie, służebnością przesyłu na rzecz uczestnika postępowania (korzystanie z posadowionej na tej nieruchomości podziemnej sieci cieplnej). W skardze kasacyjnej podnoszono zarzuty naruszenia art. 140 k.c. w zw. z art. 3052 § 2 k.c., art. 233 § 1i § 2 k.p.c. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wnioskodawcy stwierdzili, że w rozpoznawanej sprawie występuje zagadnienie prawne, związane ze stosowaniem art. 3052 § 2 k.c. i wyraża się ono w tym, jak należy rozumieć sformułowanie „odpowiednie wynagrodzenie w zamian za ustanowienie służebności przesyłu”, przyjęte w art. 3052 § 2 k.c. Według skarżącego, w treści tego przepisu nie określono kryteriów obliczenia wspomnianego wynagrodzenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Analizując treść obszernego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, treść skargi kasacyjnej wnioskodawców i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania (pkt IV skargi), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o ustanowienie służebności przesyłu za wynagrodzeniem nie występują przesłanki uzasadniające przyjęcie skargi do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego (m.in. powoływanym szeroko w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, s. 7) wyjaśniono już to, jakie kryteria mogą wyznaczać rozmiar „odpowiedniego wynagrodzenia w zamian za ustanowienie służebności przesyłu” w rozumieniu art. 3052 § 2 k.c. Przekonywająca i szeroka eksplikacja takich kryteriów przedstawiona została także na s. 7-9 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Należy też stwierdzić, że wspomniana formuła prawna stanowi na pewno element tzw. prawa sędziowskiego, pozwalającego odpowiednio 3 indywidualizować przyjęte kryteria do okoliczności (ustaleń faktycznych) danej sprawy. W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi wnioskodawców do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 108 § 1 k.p.c. i art. 520 § 1 k.p.c. aw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 140 KCart. 3052 § 2 KCart. 233 § 1art. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 108 § 1 KPCart. 520 § 1 KPC§ 2§ 1§ 1 pkt 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy