IV CSK 227/15

Sygn. akt IV CSK 227/15 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa "S." w H. z siedzibą w H. i W. N. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej w H. o ustalenie nieważności lub uchylenie uchwały, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki "S." w H. z siedzibą w H. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 28 listopada 2014 r., sygn. akt I ACa 553/14, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od powódki "S." w H. na rzecz pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej w H. kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE 2 Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Powodowa Spółdzielnia zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie – w różnych układach i powiązaniach - art. 18 § 2 pkt 2, art. 42 § 2 i 3, art. 44, 45 § 2, art. 48 § 2 i art. 56 § 3 ustawy z dnia 16 października 1982 r. – Prawo spółdzielcze oraz art. 378 § 1, 328 § 2 i art. 391 § 1 k.p.c. Wniosek o przyjęcie złożonej skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła jej oczywistą zasadnością. Wniosek ten nie zasługiwał na uwzględnienie. W art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przyjęcia skargi kasacyjnym do rozpoznania ze względu na oczywistą jej zasadność, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, a także T. Ereciński, w: T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, t. 2, Warszawa 2007, s. 242 i 243). W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia żadnego z przepisów prawnych przytoczonych w złożonej skardze kasacyjnej. Twierdzenia skarżącej o dopuszczeniu się przez Sąd Apelacyjny naruszeń tych przepisów w sposób dostrzegalny prima facie są gołosłowne. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powodowej Spółdzielni do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 10 ust.1 pkt 1 i § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 3 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowione z urzędu (Dz. U. 2013.490).