IV CSK 238/20

Sygn. akt IV CSK 238/20 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z wniosku T.S. przy uczestnictwie W. S. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 stycznia 2021 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 12 września 2019 r., sygn. akt IV Ca (…), odrzuca skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wnioskodawczyni T. S. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 12 września 2019 r., którym zmieniono postanowienie Sądu Rejonowego w R. z dnia 11 grudnia 2018 r. w ten sposób, że termin płatności spłaty ustalono do dnia 15 września 2020 r. zamiast trzech miesięcy od uprawomocnienia się postanowienia, a w pozostałej części apelację oddalono. W skardze kasacyjnej skarżąca zarzuciła naruszenie art. 43 § 2 i 3 k.r.o., wnosiła o uchylenie postanowienia Sądu Okręgowego w R. w całości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 5191 § 2 k.p.c., w sprawie o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, skarga kasacyjna jest dopuszczalna, jeśli wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest niższa niż 150 000 zł. Wykładnia tego 2 przepisu uzasadnia wniosek, że w razie zaskarżenia orzeczenia co do istoty sprawy, wartość przedmiotu sporu wyznacza nie wartość całego dzielonego majątku, ale wartość konkretnego interesu (roszczenia, żądania) lub składnika majątkowego, którego dotyczy środek odwoławczy i z reguły nie może przekraczać wartości udziału przysługującego skarżącemu uczestnikowi, chyba, że podważa on zasadę podziału, objęcie lub nie objęcie orzeczeniem poszczególnych rzeczy lub praw albo rozliczenia nakładów. Wówczas wartość przedmiotu zaskarżenia może być wyższa niż wartość jego udziału (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2020 r., I CZ 19/20 i z dnia 7 czerwca 2019 r., V CZ 37/19). W okolicznościach sprawy jedynym składnikiem majątku wspólnego była odrębna własność lokalu mieszkalnego położonego w R. przy ul. (…), którego wartość została oszacowana przez rzeczoznawcę majątkowego na kwotę 108.000 zł. Skarżąca oznaczyła wartość przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej na kwotę 54 000 zł. W świetle przytoczonych okoliczności skarga kasacyjna jest niedopuszczalna ze względu na treść art. 5191 § 2 k.p.c. Z powyższych względów wniesiona skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 3986 § 2 i 3 w zw. z art. 13 § 2 i art. 5191 § 2 k.p.c.). 3 jw