IV CSK 288/18

WyrokIzba Cywilna2019-01-10

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy nierozpatrzenie wniosku o odroczenie rozprawy przez sąd drugiej instancji, który nie został umocowany substytutem ani nie złożył stanowiska na piśmie, stanowi pozbawienie strony możliwości obrony jej praw w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. i uzasadnia przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nierozpatrzenie wniosku o odroczenie rozprawy przez sąd drugiej instancji nie stanowi pozbawienia strony możliwości obrony jej praw, jeśli pełnomocnik miał czas i sposobność umocowania substytuta lub złożenia stanowiska na piśmie. Skarga nie była również oczywiście uzasadniona, gdyż nie dowodziła oczywistego błędu sądu w wykładni lub zastosowaniu prawa, a jedynie polemikę z rozstrzygnięciem.
Stan faktyczny
Wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w sprawie o rozgraniczenie. Jako podstawę wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazali nieważność postępowania wynikającą z nierozpatrzenia wniosku o odroczenie rozprawy przez sąd drugiej instancji oraz oczywistą zasadność skargi. Sąd Najwyższy uznał, że okoliczności te nie spełniają przesłanek z art. 3989 § 1 k.p.c.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od wnioskodawców na rzecz uczestniczki postępowania kwotę 360 złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 288/18 POSTANOWIENIE Dnia 10 stycznia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku A. W. i T. W. przy uczestnictwie Gminy N. o rozgraniczenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 stycznia 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 22 lutego 2018 r., sygn. akt I Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestniczki postępowania kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powodowie wnieśli skargę kasacyjną, w której jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołali się na nieważność postępowania i oczywistą zasadność skargi. Nieważność postępowania miałaby wynikać z pozbawienia możliwości obrony praw przez nierozpatrzenie wcześniejsze wniosku pełnomocnika wnioskodawców o odroczenie ostatniej rozprawy Sądu II instancji przed wydaniem orzeczenia, a następnie oddalenie tego wniosku już na rozprawie. Ta okoliczność nie świadczy jednak o pozbawieniu wnioskodawców możliwości obrony ich praw, bo ich pełnomocnik miał dość czasu i sposobności, aby np. umocować substytuta czy też złożyć stanowisko na piśmie. Skarga nie jest też oczywiście uzasadniona, ponieważ lektura zaskarżonego orzeczenia nie dowodzi, aby w sposób oczywiście nieprawidłowy Sąd wyłożył lub zastosował prawo, a argumenty podniesione w tym zakresie w skardze są tylko polemiką z kwestionowanym rozstrzygnięciem. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy