IV CSK 335/10

WyrokIzba Cywilna2010-11-09

Skład orzekający: Katarzyna Tyczka-Rote

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy połączenie spraw do wspólnego rozpoznania i wyrokowania pozwala na zsumowanie wartości przedmiotu zaskarżenia w celu określenia dopuszczalności skargi kasacyjnej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że połączenie spraw do wspólnego rozpoznania jest jedynie czynnością techniczną, która nie pozbawia rozstrzyganych spraw samodzielności i odrębności. W konsekwencji, nie zachodzą podstawy do traktowania dochodzonych w tych sprawach roszczeń jako całości i zliczania ich wartości przy określaniu wartości przedmiotu zaskarżenia dla celów dopuszczalności skargi kasacyjnej. Każda połączona sprawa podlega samodzielnej ocenie dopuszczalności skargi kasacyjnej.
Stan faktyczny
Powód bank wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, który częściowo zmienił wyrok Sądu Okręgowego w dwóch połączonych sprawach o zapłatę. Roszczenia dotyczyły zobowiązań spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, których egzekucja okazała się bezskuteczna. Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy nakaz zapłaty w jednej ze spraw co do kwoty 201.799 zł, a w pozostałym zakresie oddalił powództwo. Powód zaskarżył wszystkie niekorzystne dla niego rozstrzygnięcia, sumując wartości przedmiotu zaskarżenia obu spraw.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną powoda w części dotyczącej roszczeń dochodzonych w sprawie VII GNc (…). Przyjął do rozpoznania skargę kasacyjną powoda w pozostałym zakresie oraz skargę kasacyjną pozwanego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 335/10 POSTANOWIENIE Dnia 9 listopada 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa (…) Banku S.(…) w Z. przeciwko C. C. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 listopada 2010 r., na skutek skarg kasacyjnych strony powodowej i pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 lutego 2010 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odrzuca skargę kasacyjną powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w części dotyczącej roszczeń dochodzonych w sprawie VII GNc (…) Sądu Okręgowego 2. przyjmuje do rozpoznania skargę kasacyjną powoda w pozostałym zakresie 3. przyjmuje do rozpoznania skargę kasacyjną pozwanego. Uzasadnienie Powód (…) Bank S.(…) w Z., wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 lutego 2010 r. Wyrok wydany został w dwóch sprawach o zapłatę [oznaczonych pierwotnie sygnaturami VII GNc (…) i VII (…)], skierowanych przeciwko pozwanemu C. C. i połączonych do wspólnego rozpoznania w toku postępowania przed Sądem Okręgowym w B.. W obydwu sprawach wydane zostały w dniu 17 lipca 2008 r. nakazy zapłaty w postępowaniu nakazowym, które Sąd pierwszej instancji uchylił następnie wyrokiem z 2 dnia 12 listopada 2009 r. i oddalił obydwa powództwa. Sąd odwoławczy wyrokiem zaskarżanym obecnie skargą kasacyjną, zmienił orzeczenie Sądu I instancji w ten sposób, że utrzymał w mocy nakaz zapłaty wydany w sprawie sygn. akt VII GNc (…), w zakresie zapłaty kwoty 201.799 zł i kosztów procesu w wysokości 9.739 zł, a w pozostałym zakresie (co do kwoty 3.201 zł) oddalił powództwo i zmienił rozstrzygniecie o kosztach procesu. Sąd Apelacyjny oddalił dalej idące żądania apelacji powoda, który domagał się uwzględnienia jego powództw w całości w obydwu sprawach. Zgłoszone roszczenia dotyczyły zapłaty przez pozwanego, jako członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością „C.(…)” w B., zobowiązań tej spółki z tytułu dwóch kredytów, których egzekucja okazała się bezskuteczna. Skarga kasacyjna (…) Banku S.(…) w Z. skierowana została przeciwko wszystkim niekorzystnym dla powoda rozstrzygnięciom zawartym w wyroku Sądu Apelacyjnego. Objęła zatem oddaloną część apelacji dotyczącej roszczeń dochodzonych w sprawie VII GNc (…) (w zakresie kwoty 3.201 zł z odsetkami i kosztami sądowymi oraz kosztami procesu) oraz w całości oddalenie apelacji w połączonej sprawie VII GNc (…) (obejmującej roszczenie o zapłatę kwoty 205.000 zł z odsetkami i kosztami procesu). Wartość przedmiotu zaskarżenia powód określił na 208.201 zł, co wskazuje na zsumowanie wartości przedmiotu zaskarżenia w obydwu połączonych sprawach. Tymczasem dokonane na podstawie art. 219 k.p.c. połączenie spraw do wspólnego rozpoznania oraz wyrokowania jest jedynie czynnością techniczną, która nie pozbawia rozstrzyganych spraw samodzielności i odrębności. Tym samym nie zachodzą podstawy do traktowania dochodzonych w tych sprawach roszczeń jako całości i zliczania ich wartości przy określaniu wartości przedmiotu zaskarżenia. Samodzielnej ocenie podlega także dopuszczalność wniesienia skargi kasacyjnej w każdej połączonych spraw (porównaj między innymi orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 22 września 1967 r. I CR 158/67, OSNC 1968/6/105, z dnia 13 grudnia 1996 r. I PKN 43/96, z dnia 31 maja 2006 r. IV CZ 41/06, z dnia 6 października 2006 r. V CSK 206/06, z dnia 15 listopada 2007 r., II CSK 418/07 i I CSK 313/07- nie publ. z dnia 15 lutego 2008 r., I CZ 148/07, nie publ.). Ponieważ nie budzi wątpliwości, że w sprawie oznaczonej pierwotnie jako VII GNc (…) wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 3.201 zł, skarga kasacyjna od tego orzeczenia jest niedopuszczalna na podstawie art. 3982 § 1 k.p.c., uzależniającego 3 uprawnienie do złożenia tego środka w sprawach o prawa majątkowe od osiągnięcia minimalnej granicy wartości przedmiotu zaskarżenia wyznaczonej na 50.000 zł. W konsekwencji skarga kasacyjna powoda w części zaskarżającej rozstrzygniecie w sprawie VII GNc (…) podlegała odrzuceniu (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 219 KPCart. 3982 § 1 KPCart. 3986 § 2§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy