IV CSK 345/18

WyrokIzba Cywilna2019-02-20

Skład orzekający: Mirosława Wysocka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy oczywista zasadność skargi kasacyjnej, jako podstawa przyjęcia jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, wymaga przedstawienia argumentacji prawnej zmierzającej do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że skarżący nie wykazali jej oczywistej zasadności. Uzasadnienie wniosku oparte na tej podstawie wymaga przedstawienia argumentacji prawnej zmierzającej do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia. Przekonanie o wystąpieniu tej przyczyny powinno koncentrować się na wykazaniu tak rozumianej „oczywistości” zasadności skargi.
Stan faktyczny
Wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w O. o stwierdzenie zasiedzenia. Skargę oparto na obu podstawach przewidzianych w art. 398³ § 1 k.p.c., uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jej oczywistą zasadnością. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Nie orzeczono o kosztach zastępstwa procesowego skarżących z urzędu z powodu braku wymaganego wniosku.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 345/18 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku H. O. i M. T. przy uczestnictwie B. Ł. i in. o stwierdzenie zasiedzenia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lutego 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 15 września 2017 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Wnioskodawcy H. O. i M. T. wnieśli od postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 15 września 2017 r. skargę kasacyjną, którą oparli na obu podstawach przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c., uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jej oczywistą zasadnością, wynikającą faktu, że „zaskarżone postanowienie w oczywisty sposób narusza przepisy prawa materialnego jak również przepisy postępowania cywilnego”. Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli wystąpi przynajmniej jedna z określonych w tym przepisie przyczyn, co powinno zostać wykazane i należycie uzasadnione przez podmiot, który składa wniosek (art. 3984 § 2 k.p.c.). Skarżący nieskutecznie powołali się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.). Uzasadnienie wniosku opartego na tej przyczynie przyjęcia skargi do rozpoznania wymaga przedstawienia argumentacji prawnej zmierzającej do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw kasacyjnych (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.); przekonanie o wystąpieniu tej przyczyny przyjęcia skargi do rozpoznania powinno koncentrować się na wykazaniu tak rozumianej „oczywistości” zasadności skargi. Uzasadnienie wniosku nie może sprowadzać się do powtórzenia, choćby w zmodyfikowanej formie, uzasadnienia podstaw kasacyjnych, ani być sformułowane w sposób, który wymagałby oceny ich zasadności. Uzasadnienie wniosku skarżących nie odpowiada tym warunkom, gdyż stanowi jedynie powtórzenie uzasadnienia jednej z podstaw kasacyjnych. W rezultacie uzasadnienie wniosku oraz materialnoprawnej podstawy skargi są w istocie tożsame. Ze względu na wadliwy sposób uzasadnienia wniosku nie zawiera ono argumentacji wykazującej oczywisty charakter naruszenia prawa, co mogłoby ewentualnie świadczyć o oczywistej zasadności skargi. 3 Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej wnioskodawców do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach zastępstwa procesowego skarżących z urzędu w postępowaniu kasacyjnym nie orzeczono z powodu braku wymaganego wniosku. aj

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3983 § 1 KPCart. 3989 § 1 KPCart. 3984 § 2 KPCart. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 3989 § 2 KPC§ 1§ 2§ 1 pkt 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy