IV CSK 209/20

Sygn. akt IV CSK 209/20 POSTANOWIENIE Dnia 23 września 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz w sprawie z powództwa G. M. przeciwko K. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 września 2020 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 listopada 2019 r., sygn. akt I AGa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z 5 listopada 2019 r. Sąd Apelacyjny w (…) w sprawie z powództwa G. M. przeciwko K. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B. o zapłatę, na skutek apelacji Powoda od wyroku Sądu Okręgowego w B., w pkt I oddalił apelację, zaś w pkt II zasądził od Powoda na rzecz Pozwanej kwotę 8 100 (osiem tysięcy sto) zł tytułem zwrotu kosztów procesu - kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą. Od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) skargę kasacyjną wywiódł Powód, zaskarżając wyrok w całości i wnosząc o uchylenie w całości oraz przekazanie do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w (…), a ponadto o zasądzenie na jego rzecz od Pozwanego kosztów postępowania kasacyjnego 2 według norm przepisanych. Powód wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazując na oczywistą zasadność skargi. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Pozwana wniosła o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania, a także o zasadzenie na jej rzecz od Powoda kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarżący w niniejszej sprawie wskazał jako przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.). Jednak z treści lakonicznego uzasadnienia wniosku nie wynika sformułowanie argumentacji w sposób przejrzysty, wskazujący precyzyjnie zarzuty, tak, aby można było jednoznacznie ustalić spełnienie kryteriów, od których spełnienia uzależniona jest ocena przez Sąd Najwyższy. Nie jest rolą Sądu Najwyższego poszukiwanie i dekodowanie okoliczności uzasadniających ogólnie sformułowany zarzut oczywistej zasadności skargi z uwagi na podnoszone przez skarżącego zarzuty naruszenia przez Sąd ad quem przepisów postępowania. Także uzasadnienie wniosku o rozpoznanie w zakresie dotyczącym zarzutu naruszenia prawa materialnego odsyła do dalszej części motywów odnoszących się do podstaw skargi, które także nie zostały sformułowane w sposób uzasadniający tezę o rzekomej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Wypada przypomnieć, że w świetle bogatego i utrwalonego orzecznictwa ta bowiem zachodzi wówczas, gdy zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa albo wydane zostało w wyniku dostrzegalnej w sposób pewny i niewątpliwy bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (zob. np. zamiast wielu postanowienie Sądu Najwyższego z 24 lutego 2012 r., sygn. akt V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt V CSK 622/15). Przytoczone przez skarżącego okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 20 października 2005 r., sygn. akt II CZ 89/2005, z 10 sierpnia 2006 r., sygn. akt V CSK 2004/06, i z 24 lutego 2006 r., sygn. akt IV CSK 8/06). Każdorazowo 3 na skarżącym spoczywa obowiązek sformułowania w ramach uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania odpowiednich argumentów wskazujących na istnienia powyższych okoliczności. Należy przypomnieć, że motywy zawierające argumentację na poparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania stanowić powinny samodzielny, wyodrębniony wywód prawny wykazujący występowanie przesłanek. Argumenty powinny zostać ujęte przez skarżącego w ramach skargi kasacyjnej w samodzielnym uzasadnieniu. Nie podlegają natomiast ocenie Sądu Najwyższego na tym etapie podstawy kasacyjne ani ich uzasadnienie. Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przesądu jest obowiązany brać pod uwagę z urzędu. O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 102 k.p.c. z uwagi na sytuację majątkową Powoda. jw