IV CSK 364/18

WyrokIzba Cywilna2019-03-06

Skład orzekający: Kazimierz Zawada

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. dotyczący oceny dowodu z opinii biegłego może stanowić podstawę do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. w zakresie oceny dowodu z opinii biegłego nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 k.p.c. Ocena wiarygodności opinii biegłego należy do sądu rozpoznającego sprawę i co do zasady nie mieści się w kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym, gdyż zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.
Stan faktyczny
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w L., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 233 § 1 k.p.c. Uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego oceny dowodu z opinii biegłego. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 364/18 POSTANOWIENIE Dnia 6 marca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa M. K. przeciwko P. Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 marca 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt II Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten nie narusza norm Konstytucji i pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Powód M. K. zarzucił zaskarżonemu wyrokowi Sądu Okręgowego w L. z dnia 8 lutego 2018 r. naruszenie art. 233 § 1 i 2 oraz art. 328 § 2 k.p.c., a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnił występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego: czy sądy pierwszej i drugiej instancji dopuściły się rażącego naruszenia granic swobodnej oceny dowodów, opierając swe rozstrzygnięcia na dowodzie z opinii biegłego, która była w kontrze do opinii znajdującej się w aktach sprawy i której zakres wykraczał poza wiedzę specjalistyczną biegłego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Powołanie się przez stronę skarżącą na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie. Rozstrzygnięcie przez Sąd Najwyższy zagadnienia prawnego sformułowanego w skardze kasacyjnej powinno służyć ocenie legalności i prawidłowości zaskarżonego prawomocnego rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07). 3 Zagadnienie prawne przedstawione przez skarżącego nie spełnia tych wymagań. Ocena wiarygodności opinii sporządzonej przez biegłego należy do sądu rozpoznającego sprawę i co do zasady nie mieści się w kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym. Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być bowiem zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Z tego względu art. 233 § 1 k.p.c., w zakresie w jakim wyraża zasadę swobodnej oceny dowodów, nie może być podstawą kontroli kasacyjnej. Powołanie w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. z reguły zmierza do podważenia ustaleń faktycznych sądu drugiej instancji, co w świetle art. 3983 § 3 k.p.c. także nie może odnieść skutku na etapie postępowania kasacyjnego (zob. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2014 r., V CSK 125/13 i z dnia 5 lutego 2014 r., V CSK 140/13). Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach stanowiły przepisy art. 98 w związku z art. 391 § 1, art. 39821 k.p.c. oraz § 2 pkt 6 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018, poz. 265). aj

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 233 § 1art. 328 § 2 KPCart. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 3983 § 3 KPCart. 233 § 1 KPCart. 98art. 391 § 1art. 39821 KPC§ 1§ 2§ 1 pkt 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy