IV CSK 369/13

Sygn. akt IV CSK 369/13 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek w sprawie z powództwa B. B. Z. przeciwko P. […] Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 grudnia 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 lutego 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) odstępuje od obciążenia powódki kosztami zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. 2 UZASADNIENIE Powódka B. B. Z. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 lutego 2013 r. w części oddalającej wniesioną przez nią apelację od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 28 czerwca 2012 r., którym oddalone zostało powództwo przeciwko P. […] Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o zapłatę zadośćuczynienia ponad kwotę 102.000 zł z odsetkami ustawowymi. W odpowiedzi na skargę pozwana wniosła o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Sąd Najwyższy oceniając, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania, zważył: Skarga kasacyjna może zostać przyjęta do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Wymienione kwalifikowane przesłanki wskazują, że przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione w zasadzie jedynie wtedy, gdy realizuje ona funkcję publicznoprawną. Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie rozpoznaje sprawy, a jedynie skargę kasacyjną, będącą szczególnym środkiem zaskarżenia. W art. 3984 § 2 k.p.c. przewidziano wymaganie przytoczenia i odrębnego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, który umożliwiać ma ocenę, czy w danym przypadku wykazane są przyczyny realizujące funkcje. Kognicja Sądu Najwyższego na tym etapie postępowania kasacyjnego (tzw. przedsądu) jest ograniczona i nie obejmuje oceny zasadności podstaw skargi. W wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powódka wykazywała, że jest ona oczywiście uzasadniona, bowiem Sąd Apelacyjny naruszył art. 445 § 1 k.c. przez rażąco nieodpowiednie ustalenie wysokości zadośćuczynienia w związku z następstwami wypadku. W szczególności, jej zdaniem, Sąd Apelacyjny uznając, że usprawiedliwione jest przyznanie kwoty 160.000 zł tytułem zadośćuczynienia, zamiast żądanej kwoty 250.000 zł, wprawdzie 3 podał szereg okoliczności, które powinny być wzięte pod uwagę przy orzekaniu w niniejszej sprawie, ale nie odniósł ich do sytuacji, w jakiej znalazła się powódka. W ocenie Sądu Najwyższego powyższe nie usprawiedliwia przyjęcia skargi kasacyjnej powódki do rozpoznania. Jak zgodnie przyjmuje judykatura i doktryna prawnicza przesłanka wymieniona w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga szczegółowego uzasadnienia z powołaniem się na argumenty prawne odrębne od uzasadnienia merytorycznego skargi, przy czym zasadność powinna być widoczna już na pierwszy rzut oka, bez szczegółowego wgłębiania się w wywody prawne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08, nie publ., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 czerwca 2010 r., IV CSK 148/10, nie publ.). Odpowiednia wysokość sumy przyznawanej tytułem zadośćuczynienia, o której mowa w art. 445 § 1 k.c., jest pojęciem prawnym o charakterze ocennym, objętym dyskrecjonalną władzą sądu meriti. W przypadku norm odwołujących się do uznania sędziowskiego, kontrola Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnej ogranicza się tylko do przypadków naruszeń rażących (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2009 r., I CSK 83/09, niepubl.; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 sierpnia 2007 r., I CSK 165/07, OSNC-ZD 2008, nr 3, poz. 66). Wbrew twierdzeniom powódki brak w niniejszej sprawie podstaw do przyjęcia rażącego naruszenia art. 445 § 1 k.c. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku jednoznacznie wskazuje, że Sąd Apelacyjny w sposób wyczerpujący przedstawił okoliczności mające wpływ na ustalenie wysokości należnego powódce zadośćuczynienia, w tym te, których pominięcie powódka zarzuciła. Oczywista zasadność naruszenia tego przepisu nie wchodzi więc w rachubę. Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego orzekając w oparciu o zasady słuszności z uwagi na charakter roszczenia i sytuację majątkową powódki (art. 102 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.). aw jw