IV CSK 429/17

Sygn. akt IV CSK 429/17 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku M.J. przy uczestnictwie L.M. i D.J. o stwierdzenie zasiedzenia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania L.M. od postanowienia Sądu Okręgowego w Z. z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. akt I Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. stwierdza, że każdy uczestnik postępowania ponosi koszty związane ze swym udziałem w sprawie. 2 UZASADNIENIE Uczestniczka postępowania o zasiedzenie nieruchomości - L.M. złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 14 grudnia 2016 r. Postanowieniem tym zmieniono postanowienie Sądu Rejonowego w pkt I w ten sposób, że termin zasiedzenia nieruchomości ustalono na dzień 30 kwietnia 1987 r. oraz oddalono apelację uczestniczki w pozostałym zakresie. W skardze kasacyjnej podnoszono zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego i prawa materialnego. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca stwierdziła, że w rozpoznawanej sprawie występuje istotne zagadnienie prawne przedstawione na s. 2-3 skargi. Skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Analizując treść uzasadnień wyroków obu Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej oraz zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie - wbrew stanowisku skarżących - nie występuje wskazane w skardze zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wynikające z prawnego charakteru tzw. decyzji uwłaszczeniowej. Należy zwrócić uwagę przede wszystkim na to, że czym innym jest status prawny decyzji administracyjnej, które kreuje odpowiednie prawo (w tym prawo własności), a sytuacji, w której decyzja administracyjna (np. decyzja uwłaszczeniowa) stanowi tylko określony (wyłączny) dowód nabycia prawa własności z mocy ustawy. Na taką decyzję powołano się m.in. w uzasadnieniu skargi kasacyjnej (s. 6 skargi). W tej sytuacji istotnie można powołać się jedynie na domniemanie istnienia przesłanek powstania określonego prawa (np. prawa własności), jednakże takie domniemanie może być wzruszalne w wyniku odpowiedniego postępowania dowodowego. Dlatego Sąd Okręgowy trafnie stwierdził, powołując się na odpowiednie orzecznictwo Sądu Najwyższego, że nie było jednak żadnych przeszkód prawnych badania przez Sądy meriti kwestii 3 samoistności posiadania spornej nieruchomości na dzień 4 listopada 1971 r. przez wnioskodawcę i jego żonę, mimo właśnie istnienia aktu własności obejmującego tę nieruchomość i wydanego na rzecz apelującej (s. 11 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia). W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do postanowień art. 520 § 1 k.p.c. jw