IV CSK 468/15

Sygn. akt IV CSK 468/15 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa "E." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R. przeciwko K. S. o zapłatę oraz z powództwa wzajemnego K. S. przeciwko "E." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w R. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 stycznia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej (pozwanej wzajemnej) od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 lutego 2015 r., sygn. akt I Aca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony powodowej "E." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R. na rzecz pozwanego K. S. kwotę 3600,- (trzy tysiące sześćset) złotych z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w B., w sprawie z powództwa „E.” Spółki z o.o. w R. przeciwko K. S. o zapłatę 464 106,90 złotych umorzył postępowanie co do kwoty 57 762,02 złotych, oddalił powództwo w pozostałym zakresie i orzekł o kosztach procesu, a w sprawie z powództwa 2 wzajemnego K. S. przeciwko „E.” Spółce z o.o. w R. o zapłatę 242 767,48 złotych zasądził od pozwanego wzajemnego „E.” Spółki z o.o. w R. na rzecz powoda wzajemnego K. S. kwotę 55 780,02 złotych z odsetkami, oddalił powództwo wzajemne w pozostałym zakresie i zasądził koszty postępowania. W wyniku rozpoznania apelacji obu stron Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z dnia 11 lutego 2015 r. zmienił zaskarżony wyrok w części dotyczącej powództwa wzajemnego w ten sposób, że zasądził od pozwanego wzajemnego „E.” Spółki z o.o. w R. na rzecz powoda wzajemnego K. S. kwotę 128 824,67 złotych z wyliczonymi szczegółowo ustawowymi odsetkami, oddalił apelację powoda wzajemnego pozostałej części, a apelację pozwanego wzajemnego (powoda głównego) w całości oraz orzekł o kosztach postępowania. Rozstrzygając we wskazany sposób, Sąd drugiej instancji dokonał weryfikacji ustalonego stanu faktycznego i poczynił w nim częściowo własne ustalenia, które następnie skonfrontował z postanowieniami umowy łączącej strony i dokonał własnych ocen prawnych oraz obliczeń należności stron wobec siebie, a także nowego stosunkowego rozdzielenia kosztów postępowania (art. 100 zdanie pierwsze k.p.c.), mając na uwadze wygraną powoda wzajemnego w około 53%. W skardze kasacyjnej strona powodowa „E.” Spółka z o.o. w R. zarzuciła Sądowi Apelacyjnemu naruszenie - wyrokiem zaskarżonym w części, w której Sąd odmówił zasądzenia na rzecz powoda od pozwanego kwoty 301 125 złotych tytułem kar umownych za całkowite niewywiązanie się przez pozwanego z umownego obowiązku dostarczenia biomasy w grudniu 2012 r., a ponadto w części dotyczącej kosztów procesu - przepisów postępowania, tj. art. 385 k.p.c. przez jego niezastosowanie i oddalenie apelacji w całości; art. 233 § 1 w związku z art. 328 § 2 i art. 382 k.p.c. przez pominięcie części materiału dowodowego zebranego w sprawie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwany wniósł o jej nieprzyjmowanie do rozpoznania, ewentualnie o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 3 Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na niespełnienie przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. Wnosząc o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący powołał się na jej oczywistą zasadność w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa pod pojęciem tym należy rozumieć sytuację, w której skarga kasacyjna jest uzasadniona w sposób ewidentny, możliwy do stwierdzenia już na pierwszy rzut oka, bez konieczności prowadzenia złożonych rozumowań. W sytuacjach tych istnieć musi zatem rażąca wadliwość zaskarżonego orzeczenia, możliwa do weryfikacji na podstawie wniesionej skargi (tak m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 kwietnia 2015 r., II CSK 550/14, nie publ. oraz z dnia 15 lipca 2015 r., IV CSK 17/15, nie publ.). Jedynie w takiej sytuacji dojść może do spełnienia publicznego celu skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia, który na gruncie przesłanki oczywistej zasadności wyraża się w możliwości uchylenia orzeczeń w ewidentny sposób naruszających porządek prawny. Argumentacja skarżącego w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przekonuje, by sytuacja taka mogła mieć miejsce w rozpoznawanej sprawie. Powołując się na tę przesłankę skarżący sformułował bardzo ogólne twierdzenia, powołując się na brak zrealizowania przez Sąd drugiej instancji funkcji rozpoznawczej i kontrolnej oraz na oczywisty charakter popełnionych przez niego naruszeń. Dodatkowo, powołał się także na dokonanie przez Sąd nieprawidłowych ustaleń w odniesieniu do dwóch okoliczności faktycznych sprawy. Uwagi te są jednak zbyt ogólne i nieskonkretyzowane, by można było na ich podstawie stwierdzić oczywistą zasadność wniesionej skargi. Wymagałoby to w istocie odniesienia się do zarzutów sformułowanych w ramach podstaw kasacyjnych i oceny, czy są one uzasadnione. Taki sposób rozumowania pozwalałby jednak wyłącznie na przyjęcie zwykłej zasadności wniesionej skargi - nie zaś jej zasadności oczywistej, wymagającej przedstawienia konkretnych argumentów za ewidentnym i kwalifikowanym charakterem naruszeń zarzucanych zaskarżonemu orzeczeniu. Niezależnie od tego, wskazywane przez skarżącego błędy w ustaleniach faktycznych nie mogą stanowić przedmiotu weryfikacji w postępowaniu kasacyjnym, 4 z uwagi na związanie Sądu Najwyższego ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.), a tym samym podstawy skargi kasacyjnej (art. 3983 § 3 k.p.c.). W konsekwencji, kwestie te nie mogą stanowić nie tylko źródła oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, lecz także jej zasadności w jakimkolwiek stopniu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu, o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. l.n