IV CSK 492/14

Sygn. akt IV CSK 492/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa E. B. T. przeciwko Bank […] Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lutego 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego 2 UZASADNIENIE W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 30 grudnia 2013 r., wydanego w sprawie o zapłatę, powódka E. B. T. wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazując, że jest ona oczywiście uzasadniona z uwagi na naruszenia przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego, które wymieniła w podstawach skargi. W odpowiedzi na skargę pozwany Bank […] S.A. w W. wniósł o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania lub o jej oddalenie, a także o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu ze skargi. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c. Powołując się na oczywistą zasadność skargi, a zatem na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., skarżąca wyjaśniła, że świadczą o tym naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego powołane w podstawach skargi. Twierdzenie o wystąpieniu tej przesłanki powódka uzasadniła dalej poprzez powtórzenie w nieco zmodyfikowanej formie wszystkich prawie zarzutów skargi. Jak to zostało już wielokrotnie wyjaśnione w judykaturze Sądu Najwyższego, a zatem nie powinno budzić żadnych wątpliwości, skuteczne powołanie się na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga przedstawienia stosownej argumentacji prawnej, która zmierzałaby do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa materialnego lub 3 procesowego, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego wyroku oraz podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.). Uzasadnienie tej przesłanki powinno koncentrować się na wykazaniu tak rozumianej „oczywistości” zasadności skargi, nie może natomiast sprowadzać się do powtórzenia, choćby w zmodyfikowanej formie, podstaw skargi lub ich uzasadnienia. Sposób uzasadnienia wniosku opartego na przyczynie przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. pozostaje w sprzeczności z ustalonymi i znanymi wymaganiami dotyczącymi jego prawidłowej konstrukcji. Jedyny element, który nawiązuje w tym uzasadnieniu do aspektu „oczywistości”, to bliżej niewyjaśniony pogląd skarżącej o tym, że zaskarżony wyrok „jest niesłuszny w stopniu oczywistym”. Uzasadnienie wniosku, stanowiąc faktycznie zmodyfikowaną wersję zarzutów skargi, wymagałoby zbadania ich zasadności, co na obecnym etapie postępowania byłoby niedopuszczalne i stałoby w sprzeczności z istotą powołanej przesłanki. Wobec niestwierdzenia przyczyny uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.