IV CSK 498/14

Sygn. akt IV CSK 498/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku M. R. przy uczestnictwie L. R. i Gminy Miasta G. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lutego 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania L. R. od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 20 marca 2014 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2 UZASADNIENIE W skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w G., wydanego w sprawie o podział majątku wspólnego, opartej na podstawie naruszenia art. 45 § 1 k.r. i op., uczestniczka postępowania wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania z tej przyczyny, że jest ona oczywiście uzasadniona ze względu na oczywiście błędną wykładnię tego przepisu, przyjętą przez Sąd. Sąd Najwyższy zważył, że niezależnie od wymaganego, i dostosowanego do każdej z przyczyn przyjęcia skargi do rozpoznania, przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 – 4 k.p.c., uzasadnienia wystąpienia powołanej przyczyny, okolicznościami uzasadniającym przyjęcie skargi kasacyjnej mogą być tylko takie, które Sąd Najwyższy mógłby następnie uwzględnić przy jej rozpoznawaniu (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2001 r., I PKN 33/02, OSNP 2003, nr 9, poz. 228 i z dnia 4 sierpnia 2003 r., III CK 120/03, niepubl.). To stwierdzenie wymaga z kolei przypomnienia, że Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną w granicach zaskarżenia oraz w granicach podstaw (art. 39813 § 1 k.p.c.). Przepis art. 45 § 1 k.r. i op., stanowiący jedyną podstawę skargi kasacyjnej, dotyczy rozliczeń z tytułu nakładów i wydatków poczynionych w czasie trwania wspólności ustawowej. Nie dotyczy on natomiast rozliczeń obejmujących nakłady z majątku osobistego małżonka na majątek wspólny, poczynione w okresie po ustaniu wspólności ustawowej, gdyż rozliczenia takie odbywają się na innej podstawie prawnej. Z ustaleń stanowiących podstawę faktyczną zaskarżonego postanowienia wynika, że nakłady, których rozliczenie kwestionuje skarżąca, zostały przez nią dokonane po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej. Kwestia prawidłowości ich rozliczenia nie mieści się zatem w granicach podstaw skargi kasacyjnej. Z omówionych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). 3