IV CSK 508/14

Sygn. akt IV CSK 508/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości […] P. Spółki z o.o. w L. w upadłości likwidacyjnej przeciwko A. W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 28 lutego 2014 r., sygn. akt IX Ga […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1817 (tysiąc osiemset siedemnaście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym. 2 UZASADNIENIE Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które - zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Powód Syndyk masy upadłości […] P. Spółka z o.o. w L. w upadłości likwidacyjnej we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 28 lutego 2014 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. W istocie bowiem w skardze kasacyjnej nie zostało takie zagadnienie, w sposób poprawny przedstawione. Zagadnienie prawne niezależnie od tego, że powinno być ono nowe, dotychczas nierozwiązane w orzecznictwie lub nauce prawa, powinno być przedstawione ogólnie i abstrakcyjnie, tak aby mogło być rozpatrywane w oderwaniu od konkretnego stanu faktycznego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2008 r., II UK 172/08, nie publ.). Nie spełnia tych kryteriów zagadnienie sformułowane w skardze kasacyjnej, które zawiera pytanie, czy stanowi zawiniony czyn niedozwolony zachowanie osoby, w tym przypadku pozwanej, szczegółowo w nim opisany. Tak sformułowane zagadnienie prawne w istocie zmierza do odpowiedzi o zasadność oceny prawnej Sądu drugiej instancji konkretnego, ustalonego stanu faktycznego, które zadecydowało o treści orzeczenia zaskarżonego skargą kasacyjną. Poza tym konstrukcja 3 przedstawionego zagadnienia prawnego opiera się na założeniach faktycznych częściowo sprzecznych z ustaleniami dokonanymi przez sądy meriti. Tymczasem zarzut naruszenia prawa materialnego, z którym wiąże się przedstawione w skardze zagadnienie prawne, jest oceniany jedynie na podstawie stanu faktycznego ustalonego w sprawie. Z tej przyczyny odpowiedź na tak skonstruowane zagadnienie prawne nie byłaby przydatna dla rozstrzygnięcia o zasadności skargi kasacyjnej. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). Na wniosek pozwanej, zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną, Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz na podstawie przepisów § 13 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 6 oraz § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 461).