IV CSK 522/13

Sygn. akt IV CSK 522/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa W.K. przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuraturze Okręgowej w G. o wydanie lub zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lutego 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od postanowienia Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 9 kwietnia 2013 r., sygn. akt I ACz (...), 1) odrzuca skargę kasacyjną; 2) nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 2 i § 2 k.p.c. konstrukcyjnymi wymaganiami skargi kasacyjnej są między innymi: przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz złożenie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Spełnienie przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. wymagania przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia polega na tym, że skarżący obowiązany jest wskazać naruszone przepisy prawa z oznaczeniem numeru artykułu (paragrafu, ustępu) ustawy i wyjaśnić na czym ich naruszenie polegało oraz wykazać, że zarzucane naruszenie przepisów postępowania mogło mieć wpływ na wynik sprawy (porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego 2 z dnia 4 kwietnia 1997 r. II CKN 68/97, niepubl., z dnia 7 kwietnia 1997 r. III CKN 29/97, OSNC 1997/6-7/96, z dnia 22 sierpnia 2000 r. IV CKN 1181/00, OSNC 2001/1/19 i z dnia13 czerwca 2008 r. III CSK 104/08, niepubl.). Natomiast przewidziane w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie złożenia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie nawiązuje do instytucji tzw. przedsądu uregulowanej w art. 3989 § 1 k.p.c.) i jego wypełnienie polega na przedstawieniu argumentów przemawiających za tym, aby skarga kasacyjna została przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, przy czym argumenty te nie mogą być dowolne, lecz muszą ściśle nawiązywać do przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przewidzianych w art. 3989 § 1 k.p.c. Skarżący musi zatem wykazać, że w sprawie występuje jedna z przesłanek przedsądu, przewidzianych w art. 3989 § 1 k.p.c. i nie może to polegać na odwołaniu się do uzasadnienia podstaw kasacyjnych (porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r. V CKN 1780/00, OSNC 2001/3/52, z dnia 5 sierpnia 2005 r. II PK 201/05, OSNP 2006/7-8/115, z dnia 20 października 2005r. II CZ 89/05, OSNC 2006/7-8/118 oraz z dnia 13 czerwca 2008 r. III CSK 104/08, niepubl.). Rozpoznawana skarga kasacyjna powoda od postanowienia Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 9 kwietnia 2013 r., oddalającego zażalenie powoda na postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu pozwu, nie spełnia powyższych wymagań. Nie wskazano w niej żadnych naruszonych przepisów prawa, jak również, mimo wezwania powoda do uzupełnienia skargi kasacyjnej przez uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, nie przedstawiono w uzupełnieniu skargi żadnej z przesłanek przedsądu przewidzianych w art. 3989 § 1 k.p.c. Z tych przyczyn skarga kasacyjna podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z § 2 k.p.c. Biorąc pod uwagę trudną sytuację materialną i życiową powoda Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. nie obciążył go obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz strony pozwanej, o co wnosiła ona w odpowiedzi na skargę kasacyjną. db 3