IV CSK 585/16

Sygn. akt IV CSK 585/16 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa Agencji Nieruchomości Rolnych w W. Oddziału Terenowego w O. przeciwko Gminie G. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2) zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie 2 skargi na jej oczywistej zasadności, potrzebie wykładni art. 24 ust. 5 ustawy z 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 1995 r., Nr 57, poz. 299 ze zm.) oraz występowaniu w sprawie istotnego zagadnienia prawnego. W pierwszej kolejności należy uznać, że nie jest zasadne twierdzenie, iż istnieje potrzeba wykładni art. 24 ust. 5 cyt. ustawy w zakresie, w jakim odnosi się ona do pojęcia „celu” przejęcia nieruchomości. Z ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie, a wiążących Sąd Najwyższy wynika, że nie doszło do realizacji zawartego w umowie celu. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego brak realizacji tego celu stanowi de facto zmianę przeznaczenia nieruchomości uzasadniającą zastosowanie sankcji przewidzianej w art. 24 ust. 5 zdanie drugie ustawy (por. uzasadnienie wyroku SN z 7 listopada 2012 r., IV CSK 273/12, LEX nr 1275004). Kwestia jak oceniać zrealizowanie ustalonego w umowie celu jest zależne od okoliczności danej sprawy i nie może być wyjaśnione w sposób abstrakcyjny, do czego zmierza strona skarżąca. W sprawie nie zachodzi także istotne zagadnienie prawne dotyczące kwestii stosowania art. 24 ust. 5 cyt. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 3 grudnia 2011 r. do umów zawartych przed jej wejściem w życie. Ustawa nowelizująca nie zawiera pod tym względem przepisów szczególnych, a więc podlega to ocenie ogólnym zasadom prawa międzyczasowego, które zakładają, że miarodajny jest stan prawny obowiązujący w chwili dokonania czynności. Zważyć też trzeba, że zdarzenia, które usprawiedliwiały żądanie zwrotu wartości nieruchomości nastąpiły przed dniem 3 grudnia 2011 r. Z uzasadnienia skargi nie wynika także, aby była ona w sposób oczywisty uzasadniona. Zarzuty skargi kasacyjnej sprowadzają się przede wszystkim do kwestionowania wykładni art. 24 ust. 5 zd. 2 i ust. 5a cyt. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 3 grudnia 2011 r. przez interpretację że Agencja może dochodzić swych należności jedynie w okresie 10 lat od przekazania nieruchomości. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). 3 O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aj