IV CSK 590/15

Sygn. akt IV CSK 590/15 POSTANOWIENIE Dnia 23 lutego 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa W. W. K. przeciwko A. W. K. i K. K. o rozwiązanie umowy dożywocia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 lutego 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 6 marca 2015 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach może zostać oparte rozstrzygnięcie Sądu 2 Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Powódka W. W. K. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 6 marca 2015 r. w sprawie przeciwko A. W. K. i K. K. o rozwiązanie umowy dożywocia. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. W ocenie skarżącej, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, bowiem, wbrew ustaleniom Sądu Apelacyjnego, jak stwierdza skarżąca, strony zawarły (w dniu 9 września 2003 r.) umowę dożywocia, a nie umowę darowizny, co wynika z faktu, że umowa ta zawiera essentialia negotii umowy dożywocia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego stanowiskiem, jeżeli skarżący powołuje się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, skarżący powinien w oddzielnym wywodzie prawnym wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, tj. oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, bez potrzeby głębszej analizy oraz, że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadł w Sądzie drugiej instancji wyrok oczywiście wadliwy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.; z dnia 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2012 r., III CSK 121/12, niepubl.; z dnia 4 grudnia 2012 r., I CSK 302/12, niepubl.; z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11, niepubl.). Nie została wykazana powołana we wniosku przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca nie przedstawiła odrębnego wywodu prawnego, w którym wykazywałby, że wniesiona przez nią skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Dla wykazania skargi za oczywiście uzasadnioną nie wystarczy ograniczenie się do jednego stwierdzenia, że sporna umowa zawiera elementy istotne umowy dożywocia a wobec tego nie sposób przyjąć aby sporna umowa była umową darowizny. 3 Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Sąd Najwyższy – na podstawie art. 102 k.p.c. – nie obciążył powódki kosztami postępowania kasacyjnego, uwzględniając szczególne okoliczności sprawy oraz sytuację życiową powódki. l.n